Όλοι εναντίον Σαμαρά

Από factorx στις 20/06/2011

Έχουμε επισημάνει πολλές φορές, εδώ στο Antinews, ότι το Μνημόνιο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα πρόγραμμα σωτηρίας των πιστωτών της χώρας μας, Των τραπεζών,  για να είμαστε περισσότερο ακριβείς. Για αυτό και δεν έλαβε υπόψιν του τις ανάγκες της χώρας, τις δυνατότητες της οικονομίας μας και τις αντοχές των Ελλήνων.

Τώρα πλέον, ακόμα και κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται και ομολογούν δημοσίως τόσο την αποτυχία του Μνημονίου, όσο και την ανάγκη αναθεώρησής του.

Ο Αντώνης Σαμαράς, από  την αρχή, όχι μόνο προειδοποίησε για τους κινδύνους του Μνημονίου, αλλά κατέθεσε και μια εναλλακτική πρόταση εξόδου της χώρας από την κρίση, το λεγόμενο “Zάππειο Ι», το οποίο αναθεώρησε με το “Zάππειο ΙΙ”.

Εκείνη η πρόταση λοιδορήθηκε και κατασυκοφαντήθηκε από το διαπλεκόμενο σύστημα (και τα γνωστά εξαπτέρυγα) που θεωρούσε το Μνημόνιο ως ελπίδα σωτηρίας και για τα δικά του δεινά.

Όταν πλέον έγινε σαφές σε όλους, ότι το Μνημόνιο ήταν μια παταγώδης αποτυχία, προσπάθησαν με κάποιες ήπιες τροποποιήσεις να το εξωραΐσουν  – Η γνωστή μείωση του επιτοκίου και η παράταση του χρόνου εξόφλησης)

Όταν έγινε προφανής και η ανικανότητα της Κυβέρνησης και του κ. Παπανδρέου προσωπικώς να ανταποκριθούν στις αναληφθείσες δεσμεύσεις, άρχισαν να πιέζουν, με τρόπο απαράδεκτο και προκλητικό, τον κ. Σαμαρά να στηρίξει τα νέα μέτρα. Να βάλει, κατά το κοινώς λεγόμενο,  πλάτη.

Μας απειλούσαν μάλιστα ότι, αν δεν στηρίξει τα νέα μέτρα, τότε δεν θα εκταμιευτεί η επόμενη δόση!

Τους εκβιασμούς αυτούς τους υποδαύλιζε και η κυβέρνηση Παπανδρέου είτε επειδή ανησυχούσε για τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είτε επειδή πονηρά σκεφτόμενη, ήθελε να φορτώσει και στη Ν.Δ. μέρος της ευθύνης.

Όταν οι εκβιασμοί αυτοί δεν έπιασαν τόπο, άρχισαν να σερβίρουν το σενάριο της συναίνεσης.

Όμως, και πάλι ο Σαμαράς έθεσε όρους, η αποδοχή των οποίων θα αποτελούσε ομολογία αποτυχίας εκ μέρους του κ. Παπανδρέου.

Η ….φαντασία του συστήματος εξαντλήθηκε και οι ιδέες στέρεψαν. Έτσι, επανήλθαν στις ….γνωστές συνταγές.

1.      Χθες από το βήμα της Βουλής ο Πρωθυπουργός υιοθέτησε πολιτικά κουτσομπολιά για να επιτεθεί στον Πρόεδρο της Ν.Δ.

2.      Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, για μια ακόμα φορά υπερέβη τα εσκαμμένα και απέδειξε ότι στα δύσκολα στηρίζει την κυβέρνηση.

3.      Τα καθεστωτικά ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι αρκούσε η τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου στο Υπουργείο Οικονομικών για να αλλάξει η κατάσταση – δείτε τα πρωτοσέλιδά τους από Παρασκευή και μετά για να καταλάβετε

4.      Οι γνωστοί  διαμορφωτές της κοινής γνώμης, απεργάζονται νέα σενάρια στήριξης της παραπαίουσας κυβέρνησης του παραιτημένου πρωθυπουργού.

5.      Γνωστά εξωχώρια κέντρα επιτίθενται με ανοίκειες εκφράσεις εναντίον της Ν.Δ., χρησιμοποιώντας την κίτρινη δημοσιογραφία του “κάποιος – μου είπε κάτι – να σας πω”.

6.     Ετοιμάζονται σενάρια ελέγχου της πολιτική κρίσης και εκτροπής της λαϊκής βούλησης με νέα ψευτοκόμματα.

6.      Γνωστές πολιτικές και επιχειρηματικές οικογένειες, άλλες άγιες και άλλες αμαρτωλές, σε μια θεόπνευστη  ασφαλώς ομοφωνία εξισώνουν την στάση του Σαμαρά με την ανευθυνότητα του Παπανδρέου σε μια μάταιη προσπάθεια να δείξουν ότι “όλοι ίδιοι είναι”.

Είναι προφανές ότι το σύστημα τα δίνει όλα εναντίον του κ. Σαμαρά.

Τους ανησυχεί σφόδρα ο θετικός αντίκτυπος που είχε το Ζάππειο ΙΙ.

Τους προβληματίζει η δημοσκοπική άνοδος της Νέας Δημοκρατίας.

Τους απογοητεύει κάθε μέρα ο παραιτημένος Πρωθυπουργός.

Θέλουν, πάση θυσία, να περάσει το Μεσοπρόθεσμο και το Μνημόνιο ΙΙ. Και τα δίνουν όλα!

Όμως, αγνοούν  βασικά πράγματα:

Πρώτον, δεν μπορούν  να διορθώσουν  μια αποδεδειγμένα ανίκανη κυβέρνηση.

Δεύτερον, το Μνημόνιο, σε όλες του τις εκφάνσεις, επιδεινώνει την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Τρίτον, η ελληνική κοινωνία  εδώ και καιρό αντέχει οριακά, ενώ χιλιάδες είναι αυτοί που δεν αντέχουν άλλο.  Αυτό το ποτάμι της αγανάκτησης δεν ανακόπτεται με τερτίπια.

Τέταρτον, ο Αντώνης Σαμαράς με δικαιωμένη την στρατηγική του δεν έχει κανένα λόγο να ενδώσει υποχωρώντας στις πιέσεις τους!

Το σύστημα προωθεί μια πολιτική που βρίσκει αντίθετη την κοινωνία.  Ο Αντώνης Σαμαράς προτείνει μια πολιτική που λυτρώνει την κοινωνία.

Όλοι ξέρουν ποιος θα κερδίσει στο τέλος!

Απλώς το σύστημα δίνει τις  τελευταίες μάχες οπισθοφυλακής, πρίν από την τελευταία μεγάλη αντιπαράθεση που θα οδηγήσει στην ήττα του…

Αδέξιος Δεξιός

antinews

Με το βλέμμα στο μέλλον και την καρδιά στην Ελλάδα

16.06.2011ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΖΕΡΒΟΣ

Απέναντι σε ένα ΠΑΣΟΚ που εξελίσσεται σε συνώνυμο της κρίσης, και έναν Πρωθυπουργό, η δυνατότητα του οποίου να διατηρήσει την «πολιτική διεύθυνση» του τόπου, αμφισβητείται από τα ίδια τα στελέχη του κόμματός του, ο Αντώνης Σαμαράς γνωρίζει ότι οι Έλληνες στρέφουν τη ματιά τους σε εκείνον.

Όλοι αυτοί που κοντοστέκονταν, όπως έδειχναν οι δημοσκοπήσεις, δεν έχουν πλέον αμφιβολίες. Η Νέα Δημοκρατία προβάλει ως η αξιόπιστη εναλλακτική λύση εξουσίας, που θα κληθεί να ανταποκριθεί στο ιστορικό χρέος να μαζέψει τα συντρίμμια τα οποία αφήνει πίσω του το ΠΑΣΟΚ, καθώς καταρρέει, και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο.

Η κρισιμότητα της συγκυρίας της στιγμής δεν επιτρέπει πανηγυρισμούς, και έτσι ο Αντώνης Σαμαράς στέλνει επαναλαμβανόμενα μηνύματα, σε ρόλο εθνικού ηγέτη. Συνεπής και μετρημένος στα λόγια του, προβάλλει ως το αντίβαρο μιας Κυβέρνησης που αδυνατεί να βρει συναίνεση ακόμη και… με το ΠΑΣΟΚ.

Στη σημερινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, που ακολούθησε εκείνη του ΠΑΣΟΚ, ο Αντώνης Σαμαράς έσπευσε να δείξει το συγκριτικό του πλεονέκτημα σε σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου: Μίλησε με το βλέμμα στο μέλλον. Και με την καρδιά στην Ελλάδα, και τις αγωνίες των Ελλήνων…

http://www.statesmen.gr/31944/politiki/%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B9%CE%AC-%CF%83_16-06-2011.html

Ένας τελειωμένος "Πρωθυπουργός"

Πρώτη φορά στα 44 χρόνια μου βλέπω έναν πρωθυπουργό να υποβάλλει την παραίτησή του στον αρχηγό της αντιπολίτευσης και μετά από λίγες ώρες να παίρνει πίσω την απόφασή του γιατί ένιωσε ριγμένος επικοινωνιακά.Τι να πω θ'αρχίσω να πιστεύω τον φίλο μου τον Αντρέα που λέει ότι ο άνθρωπος είναι απλά παράφρων και όχι πράκτορας των Αμερικάνων που απλά πήρε την εξουσία για να διεκπεραιώσει την τελευταία πράξη σε αυτό που άρχισε ο πατέρας του 30 χρόνια πριν,την καταστροφή και την υποδούλωση της χώρας.
"Κύριε" "Πρωθυπουργέ",την επόμενη φορά που θα πας στην βουλή,χρησιμοποίησε εναέρια μέσα,άρχισε να τα συνηθίζεις,θα σου χρειαστούν για να φύγεις.......

ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΡΙΞΟΥΝ ΜΕΣΑ AΠO TO ΠΑΣΟΚ!

ΜΟΝΟ ΣΤΟ FIMOTRO
ΣΤΟΝ ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΑΥΡΙΟ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΝΕΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΡΧΗΓΩΝ
ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ
Για τη μια το μεσημέρι κλείστηκε αύριο το νέο ραντεβού Παπούλια-Παπανδρέου. Η επίσημη ανακοίνωση βγήκε πριν από λίγο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρωθυπουργός θα ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να γίνει μια νέα σύσκεψη του συμβουλίου των...
Πολιτικών αρχηγών. Εάν δεν προκύψει αποτέλεσμα θα πάει σε πρόωρες εκλογές. Ο Παπανδρέου έχει ήδη πληροφορηθεί ότι πάνε να τον ρίξουν μέσα από το ΠΑΣΟΚ. Και προσπαθεί με μια τελευταία κίνηση συναίνεσης που δεν θα γίνει αποδεκτή να κάνει ηρωική έξοδο με εκλογές...
fimotro

"Πεθάναν" οι εκδότες. Τους έκλεισε τα σπίτια ο Παπαγιάννης!

Xαμός στα ΜΜΕ!

Δεν είναι μόνο ο Μπόμπολας που αργά σκέφτηκε ότι δεν μπορείς στην εποχή του διαδικτύου να βγάζεις μια εφημερίδα με 700 εργαζόμενους από τους οποίους γύρευε πόσοι δουλεύουν πραγματικά.

Το ίδιο συμβαίνει με όλους τους εκδότες-νταβατζήδες, αυτά τα καλόπαιδα που σιτίζονται από τη διαπλοκή με τις κρατικές διαφημίσεις και από τα δάνεια (κι αγύριστα) κάποιων ανυπόληπτων τραπεζιτών οι οποίοι σπρώχνουν εκατομμύρια ευρώ στα σαπάκια ΜΜΕ με μόνη υποθήκη τους τελειωμένους τίτλους τους.

Τους πάτησε το τρένο της τεχνολογίας τους νταβατζήδες εκδότες. 

Ο κόσμος πλέον παρακολουθεί τις ειδήσεις στο κινητό-τα κινητά είναι το μέλλον της δημοσιογραφίας, ούτε καν το iPad-δεν κάθεται να διαβάσει τις παπαροαναλύσεις στο χαρτί που είναι και 24 ωρες μπαγιάτικες.

Άλλωστε δεν ξέρω πολλές εφημερίδες των διαπλεκόμενων νταβατζήδων που να διαθέτουν γραφιάδες σαν τον Πιτσιρίκο η ρεπόρτερς σαν τον Παπαγιάννη.

Ο Παπαγιάννης τους έκλεισε τα σπίτια, τα οποία επιχειρεί να κρατήσει με το στανιό ανοιχτά η σιγανοπαπαδιά ο Χυτήρης.

Μπούχτισε ο κόσμος με τις προσφορές προς τους ιθαγενείς από τους αδίστακτους εκδότες.

Γαμήσανε τη δημοσιογραφία με τις προσφορές και αντιμετωπίζουν τους δημοσιογράφους σαν συμπληρωματικούς του εμπορικού διευθυντή.

Οι αδίστακτοι εκδότες δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τους δημοσιογράφους, έχουν εκατομμύρια για να αγοράζουν προσφορές, χάντρες και καθρεφτάκια.

Σε λίγο και κοκαίνη να βάζουν προσφορά στις φυλλάδες τους κανείς δεν θα τις αγοράζει.

Έπεσαν στο λάκο που οι ίδιοι άνοιξαν μια και οι δουλείες που έχουν αναλάβει για λογαριασμό των κρυφών χορηγών τους απαιτούν με το στανιό κι οποιοδήποτε αντίτιμο μεγάλες κυκλοφορίες-ειδικά στις κυριακάτικες εκδόσεις.

Μόνο που τώρα ήρθε το τέλος…

kourdistoportocali

Ο Παπανδρέου στερείται πλέον λαϊκής νομιμοποίησης και οι βουλευτές σιωπούν!!!!

Αναρτήθηκε από τον/την Εξουσία στο Ιουνίου 13, 2011

Η κυβέρνηση Παπανδρέου στερείται εδώ και πολύ καιρό οποιασδήποτε λαϊκής νομιμοποίησης και όσο συνεχίζει να παραμένει γαντζωμένη στις καυτές καρέκλες της εξουσίας, τόσο πιο πολύ αποκαλύπτει το ολοκληρωτικό της πρόσωπο και τόσο πιο απεχθής γίνεται στον ελληνικό λαό. Ο κ. Παπανδρέου γνωρίζει ότι είναι ο ίδιος αναλώσιμος και γνωρίζει επίσης πως από τη στιγμή που θα προκηρύξει εκλογές, θα έχει παύσει αυτόματα να είναι ο πρωθυπουργός της χώρας για πάντα. Αυτό το γνωρίζει πλέον πολύ καλά, γι’ αυτό και εκλογές δεν πρόκειται πλέον να κάνει, εκτός και αν τον πάρουν σηκωτό από την πρωθυπουργική καρέκλα.

Τρεις είναι οι βασικότεροι παράγοντες από τους οποίους προκύπτει η έλλειψη λαϊκής νομιμοποίησης:

1) Το πρόγραμμα που εγκρίθηκε από το λαό κατά την εκλογή του ΠΑΣΟΚ ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που εφαρμόζει σήμερα.

2) Η πραξικοπηματική de facto άσκηση της εξουσίας κατά παράβαση του Συντάγματος, αφού…. το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις με βάση τα οποία κυβερνά την χώρα, είναι πράξεις αντισυνταγματικές και άκυρες.

3) Η πλήρης δημοσκοπική συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ και η διαμαρτυρία των πολιτών στις πλατείες δείχνουν ότι υπάρχει προφανέστατη αναντιστοιχία μεταξύ της υπάρχουσας σύνθεσης της Βουλής και του εκλογικού σώματος. Αν αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε τις παλιές αρμοδιότητες από το Σύνταγμα, θα είχε ήδη προκηρύξει εκλογές.

Λίγο ως πολύ, όλα αυτά είναι κατανοητά και γνωστά. Εκείνο όμως που δεν είναι κατανοητό είναι η πλήρης «πειθαρχία» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ στην ίδια την καταστροφή τους, μαζί με τον κ. Παπανδρέου..

Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε από πού αντλούν αισιοδοξία ότι θα την γλιτώσουν πολιτικά.

Ξέρουν βέβαια ότι αν αύριο γίνουν εκλογές, οι πιο πολλοί από αυτούς δεν θα επανεκλεγούν.

Όταν όμως θα έχουν κάνει δύο φορές το ίδιο αμάρτημα, δηλαδή θα έχουν ψηφίσει και το μνημόνιο 2, τότε ίσως και να μην μπορούν πλέον να κυκλοφορούν.

hassapis-peter

ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ

Ο Βαγγέλης αποφάσισε να γίνει… Βενιζέλος

12.06.2011REPORTER

Μίλησε στο ΘΕΜΑ και στον Μάκη Πολλάτο και είπε πολλά ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αλλά είναι νωρίς από το λεγόμενά του να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο υπουργός Άμυνας έχει αποφασίσει να διαβεί τον Ρουβίκωνα. Φρόντισε ωστόσο εμμέσως πλην σαφώς να διαχωρίσει τη θέση του από τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και να στείλει ένα μήνυμα προς όλους όσοι θέτουν θέμα «συνευθύνης». Για τον Ε. Βενιζέλο δεν είναι ίδια η ευθύνη του πρωθυπουργού και του υπουργού Οικονομικών με την ευθύνη ενός υπουργού (εν προκειμένω του ίδιου) σε μη σχετικό Υπουργείο.

Οι βολές όμως δεν σταμάτησαν στον διαχωρισμό ευθυνών αλλά προχώρησαν και σε θέματα χάραξης πολιτικής τονίζοντας πως η δική του άποψη είναι η από κοινού (με την αντιπολίτευση) διαπραγμάτευση με την τρόικα στην τελευταία φάση των διαπραγματεύσεων. Είναι προφανές ότι ο Ε. Βενιζέλος παίρνει σαφείς αποστάσεις από την τακτική που ακολουθεί ο Γ. Παπανδρέου και επιπλέον καταλογίζει και έλλειψη σχεδιασμού υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση γνώριζε από τον Μάιο του περασμένου χρόνου πως το πρόγραμμα δεν ήταν ολοκληρωμένο!

Πέραν όμως αυτών των διαφοροποιήσεων οι παρεμβάσεις του υπουργού που θα συζητηθούν είναι η αντίθεσή του με την διενέργεια δημοψηφίσματος- θέση που τον φέρνει μετωπικά αντίθετο με τον πρωθυπουργό- όσο και η επανάληψη της άποψης ότι η επικύρωση του μνημονίου 2 πρέπει να γίνει από 180 βουλευτές. Με σαφήνεια τοποθετείται υπέρ της μείωσης των φόρων, εν αντιθέσει με την ακολουθούμενη πολιτική του πρωθυπουργού και του κ. Παπακωνσταντίνου, ενώ θέτει τον Γ. Παπανδρέου προ των ευθυνών του προειδοποιώντας ότι κάθε ιδιωτικοποίηση πρέπει να περνάει από τη βουλή με τη μορφή νόμου.

http://www.statesmen.gr/

Το τέλος της “μεγάλης πλάνης”

ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Εδώ και περίπου έναν μήνα, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τη στρατηγική προσέγγιση του Μεγάρου Μαξίμου να προκαλέσει σε μονομαχία την κοινή λογική, και να μην βγει από την αναμέτρηση, ούτε καν… τσαλακωμένο.

Το ΠΑΣΟΚ και η πολιτική επικοινωνία άλλωστε, ήταν δυο έννοιες απόλυτα συμβατές μεταξύ τους στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Μάλλον δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ολόκληρες γενιές Ελλήνων πείστηκαν να ζήσουν μια «μεγάλη πλάνη», αντικαθιστώντας με την πλάνη αυτή την πραγματικότητα. Και είχαν την απαίτηση να μην καταβάλλουμε κανένα τίμημα.

Το ΠΑΣΟΚ επένδυσε διαχρονικά στο θυμικό και τις αδυναμίες του συναισθήματος των Ελλήνων. Είτε ήταν ο ίδιος ο Ανδρέας, είτε το κοφτερό μυαλό του Κώστα Λαλιώτη, και η σκηνοθετική μαεστρία του Τάσου Μπιρσίμ, το ΠΑΣΟΚ κατάφερνε πάντα να μας παρουσιάζει μια «εικονική πραγματικότητα». Και να πείθει τους περισσότερους να την αποδεχθούν.

Έτσι, ζήσαμε με τους μύθους μας. Η τελευταία σελίδα των οποίων γράφτηκε με το διάγγελμα του 3^ουΠαπανδρέου που έγινε Πρωθυπουργός, πέρσι την άνοιξη στο Καστελόριζο. Το Μνημόνιο ήταν η ληξιαρχική πράξη αφύπνισης από τις εθνικές παραισθήσεις. Η δε άτσαλη και βουλιμική ως προς την αφαίμαξη των κοινωνικών δικαιωμάτων εφαρμογή του, ανάγκασε πλειοψηφίες μέχρι πρότινος βουβές και εφησυχασμένες, να δίνουν κάθε απόγευμα ραντεβού στην πλατεία Συντάγματος.

Ακόμη και σήμερα όμως, το ΠΑΣΟΚ επενδύει στην αναβίωση του επικοινωνισμού, ως οδού διαφυγής από τα αδιέξοδά του. Ο Γιώργος Παπανδρέου καλεί σε συναντήσεις τους πολιτικούς αρχηγούς και προκαλεί Συμβούλιο υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για να επιχειρήσει να περάσει το προφίλ του ηγέτη που επιδιώκει και προτείνει την εθνική συνεννόηση. Μια έννοια ωστόσο, που αν και όχι τόσο ο ίδιος προσωπικά, αλλά μετά βεβαιότητας το «όλον ΠΑΣΟΚ» και οι εκφραστές του,δεν γνώριζαν καν την ύπαρξή της, στα χρόνια της απόλυτης εξουσίας τους.

Τα αρμόδια όργανα, υπουργικό συμβούλιο, Πολιτικό Συμβούλιο, και ΚΤΕ Οικονομίας, συνεδριάζουν επί ώρες. Η πόρτα κλείνει το πρωί, και ανοίγει τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας. Αυτό σημαίνει ότι τα ΜΜΕ δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να καλύψουν με επάρκεια τις εξελίξεις, μιας και η επίσημη ροή ενημέρωσης… δεν υπάρχει. Έτσι, η ατζέντα που επικοινωνείται, είναι αυτή των επιλεκτικών διαρροών, με τις οποίες επιχειρείται να πειστεί η κοινωνία ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει αντιπολίτευση στην Κυβέρνησή του.

Τα δυο προηγούμενα 24ωρα ήταν τα πλέον χαρακτηριστικά. Το υπουργικό συμβούλιο της Πέμπτης ολοκληρώθηκε… σχεδόν τα ξημερώματα της Παρασκευής, με τις εφημερίδες να μην προλαβαίνουν να γράψουν τίποτα, πέραν του ότι το Μεσοπρόθεσμο κατατέθηκε στη Βουλή.

Και χθες, Παρασκευή, τελευταία ημέρα της εβδομάδας, στις αρχές του καλοκαιριού, όπου οι ρυθμοί όλων χαλαρώνουν, και μάλιστα πριν από εορταστικό τριήμερο (του Αγίου Πνεύματος), ο Γιώργος Παπανδρέου πηγαίνει στη Βουλή, απαντά με πολιτική «αργκό» στις ερωτήσεις των άλλων αρχηγών, δίνει εντολή στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου να παραχωρήσει μακροσκελή συνέντευξη Τύπου για το Μεσοπρόθεσμο, που από τους αριθμούς και τους φόρους… ζαλίζεσαι, και ο ίδιοςπροαναγγέλλει για τις 14.00 βαρυσήμαντο διάγγελμα.

Αυτή τη φορά, η «Ώρα ΠΑΣΟΚ» ξεπερνά κάθε προηγούμενο, η καθυστέρηση αγγίζει σχεδόν τις πέντε ώρες, μοναδική πληροφόρηση υπάρχει από το… Twitter του Πρωθυπουργού, και στο διάγγελμα ακούμε πάλι προτροπές προς την Αντιπολίτευση για κυβέρνηση συνεργασίας, ή έστω ανοχής. Και μετά ήρθε το τριήμερο!

Κάποια άλλη περίοδο, η παραπάνω τακτική του «επικοινωνισμού», θα μπορούσε και να διδάσκεται σε σεμινάρια για την πολιτική επικοινωνία. Μόνο που σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η κοινωνία άλλαξε, επειδή άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα οι πολίτες. Οι παραδοσιακές μεθοδολογικές προσεγγίσεις, τείνουν να εξελιχτούν σε παρωδία αναμνήσεων.

Η «μεγάλη αλήθεια» που διαφεύγει της προσοχής του Μεγάρου Μαξίμου, είναι η επιβεβαίωση της ιστορικής ρήσης του Ελευθερίου Βενιζέλου: Όταν τα πράγματα αλλάζουν, αλλάζει η στάση μας απέναντι στα πράγματα. Τα πράγματα άλλαξαν. Το ΠΑΣΟΚ όμως όχι…

http://www.statesmen.gr/

Δεν θα φύγουν νύχτα. Θα φύγουν με...tweet!

Δημοσίευση 11/06/2011 10:48 Ανανέωση 11/06/2011 10:55

Μέχρι σήμερα συνηθίζαμε να λέμε ότι κάποιος θα φύγει νύχτα, προκειμένου να αποφύγει τις εκδηλώσεις αποδοκιμασίας στο πρόσωπό του.
Από την Παρασκευή 10 ιουνίου, μπορούμε πια με ασφάλεια να λέμε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου θα φύγει με... tweet!
Ετσι απλά θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα δούμε τα Υπουργεία άδεια, τη Βουλή χωρίς την ομάδα του ΠΑΣΟΚ και τη χώρα χωρίς κυβέρνηση. Δεν θα έχει δοθεί κάποια εξήγηση, δεν θα έχει προηγηθεί συνέντευξη τύπου ή προκήρυξη εκλογών.
Η ανακοίνωση θα έχει γίνει... με μοντέρνο τρόπο. Ενα σύντομο tweet στο @Primeminister.gr, θα μας ενημερώνει ότι:
«Η σωτηρία της Ελλάδας από το ΠΑΣΟΚ αναβάλλεται. Βρείτε άλλους να σας σώσουν. Αν το μετανιώσουμε και ξανάρθουμε θα σας ενημερώσουμε με επόμενο tweet».
Και αν το παραπάνω είναι -για την ώρα!- δημιούργημα της φαντασίας μου, το παρακάτω είναι πέρα για πέρα αληθινό!
Γιατί την Παρασκευή 10 Ιουνίου καθώς περιμέναμε το περιφημο διάγγελμα του πρωθυπουργού, διάφορες φήμες άρχισαν να φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία. Το μήνυμα προς τον ελληνικό λαό ήταν προγραμματισμένο για τις 14.00 αλλά η ώρα περνούσε και ο πρωθυπουργός είχε εξαφανιστεί!
«Το ακύρωσε τελευταία στιγμή", "αλλάζει την ομιλία του", "ήρθε απαγόρευση από το ΔΝΤ για όσα ήθελε να πει», ήταν οι πρώτες σκέψεις που κυριάρχησαν.
Και ύστερα ήρθε το... tweet!
Μέσα από το twitter ο Γιώργος Παπανδρέου , πρωθυπουργός της Ελλάδας, ενημέρωσε δημοσιογράφους και πολίτες ότι:
«Λόγω αλλαγών στο πρόγραμμα του Πρωθυπουργού η δήλωσή του από το Μέγαρο Μαξίμου θα καθυστερήσει. Θα σας ενημερώσουμε με σχετικό tweet»!
Μετά από αυτό, ειλικρινά αδυνατώ να γράψω επίλογο σε αυτό το editorial! Όπως λένε και οι λαϊκοί τραγουδιστές.... "δικό σας"!
Κώστας Χαρδαβέλλας
Υ.Γ Και επειδή ξέρω ότι πολλοί είστε "άπιστοι Θωμάδες", δείτε με τα μάτια σας το σχετικό... tweet!

newsbomb

Αυτή τη φορά, η Ελλάδα “δεν τσιμπάει”

ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα, το «όλον ΠΑΣΟΚ» κλειδώνεται σε μια αίθουσα, και προσπαθεί να τα βρει με τον εαυτό του. Ή τουλάχιστον, έτσι επιδιώκει να μας πείσει ότι κάνει.

Μετά τη χθεσινή μαραθώνια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, που άγγιξε τις 9 ώρες, η σημερινή συνεδρίαση του διευρυμένου ΚΤΕ Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, ξεπέρασε τον διψήφιο αριθμό ωρών. Εξωτερικεύοντας μηνύματα «ιερής αγανάκτησης» των βουλευτών του Κινήματος, κατά της Κυβέρνησης, των οικονομικών μέτρων και της πρόδηλης αποτυχίας του Μνημονίου. Και πρωτίστως  κατά του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Μας είπαν ότι μίλησαν για UFO, για εκβιασμούς, για κολλητούς, για φόνευση της Δημοκρατίας, για Γουδί, για… ανδρικά παντελόνια. Και για το opengov του Γιάννη Πανάρετου.

Μας είπαν ότι «έστησαν στον τοίχο» τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Τον «τσαλάκωσαν» πολιτικά. Του δημιούργησαν συνειδησιακό δίλημμα για το αν θα έπρεπε να υποβάλλει την παραίτησή του και να φύγει. Ίσως τότε… άνοιγαν τις πόρτες που είχαν κλειδώσει, με την έναρξη της συνεδρίασης.

Στην πραγματικότητα, το «όλον ΠΑΣΟΚ» ανατρέχει σε ένα από τα… προαιώνια στρατηγικά εφευρήματά του: Την επιχείρηση του μεγάλου και εθνικού προσανατολισμού. Που εστιάζεται στην απόπειρα να πειστεί η κοινή γνώμη, ότι το ΠΑΣΟΚ… κάνει αντιπολίτευση στην Κυβέρνησή του.

Το εφεύρημα εφαρμόστηκε, με επιτυχία είναι αλήθεια, το 1996. Τότε, ο φθαρμένος παπανδρεϊσμός αντικαταστάθηκε από τον εκσυγχρονισμό. Η αλλαγή εκ των έσω, με την κατάλληλη επικοινωνιακή στήριξη από τα ΜΜΕ που δεν επιθυμούσαν να δουν τον Μιλτιάδη Έβερτ πρωθυπουργό, οδήγησε τους Έλληνες σε εκλογική πλάνη. Και ξαναψήφισαν το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, πιστεύοντας ότι ήταν άλλο Κίνημα, σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα.

Βοήθησαν σε αυτό, τα όσα ακούστηκαν στο Συνέδριο εκείνου του Ιουνίου, τότε που ο μετέπειτα «καταλληλότερος» των δημοσκοπήσεων, προχώρησε στον πολιτικό ευνουχισμό του στελεχιακού δυναμικού ενός Κινήματος, το οποίο είχε μάθει να αναζωογονείται μέσω της νομής της εξουσίας. Ο…μικρός εκβιασμός του Κώστα Σημίτη βαφτίστηκε «καθαρές λύσεις», και οι Έλληνες πίστεψαν ότι επικράτησε το… σωστό ΠΑΣΟΚ. Παραβλέποντας ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ενιαίο μόρφωμα, όταν διακυβεύεται η εξουσία.

Την ίδια σκηνοθεσία ζούμε τα τελευταία 24ωρα. Με μια μεγάλη, και ειδοποιό διαφορά, που φαίνεται ότι δεν κατανοεί το «όλον ΠΑΣΟΚ»: Το 2011, της μεγάλης κρίσης, της υποθήκευσης του μέλλοντός μας και της αναστολής των ονείρων μας, δεν έχει καμία σχέση με το 1996. Η Ελλάδα… δεν τσιμπάει.

http://www.statesmen.gr/

Όταν οι γάτοι σκούζουν στα κεραμίδια

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Δεν πάνε λίγες μέρες (Παρασκευή 3 Ιουνίου) που λέγαμε ότι ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. Χθες το κλίμα αυτό βγήκε σε όλο του το μεγαλείο στη συνεδρίαση του ΚΤΕ Οικονομίας του κόμματος. Καμιά εβδομηνταριά βουλευτές τα έσυραν κυρίως στονΠαπακωνσταντίνου μπροστά στα μάτια του αρχηγού τους και πρωθυπουργού, ο οποίος, ως συνήθως, βρισκόταν... κάπου αλλού.

Βαρούσαν το σαμάρι για να τ’ ακούσει ο γάιδαρος, τα ’λεγαν στην πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη.Πλούσια η ελληνική παράδοση στις παροιμίες, εύκολα μπορούμε να περιγράψουμε πώς οι βουλευτές, χτυπώντας την – διαπιστωμένη εκ του αποτελέσματος – ανεπάρκεια του υπουργού Οικονομικών, απευθύνονταν στον Παπανδρέου. Κοινός και ευδιάκριτος άλλωστε ο καημός τους:

● «Οι 156 βουλευτές δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος. Να μην πάθει το ΠΑΣΟΚ ό,τι έπαθε ο Σόκρατες στην Πορτογαλία».

● «Ο κόσμος βλέπει σκοτάδι, οι θυσίες του πήγαν χαμένες».

● «Όσοι ξεγέλασαν τον λαό πήγαν στο Γουδή. Αν ξεπουλήσετε τις βιομηχανίες, να το σκεφτείτε καλά» (η ατάκα αυτή διαψεύστηκε από τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απ. Κακλαμάνη, αλλά επιβεβαιώθηκεαπό άλλους βουλευτές).

● «Το Μεσοπρόθεσμο πρέπει να περάσει πρώτα από τις πλατείες. Να κατεβούμε όλοι να πείσουμε τον κόσμο. Αν δεν περάσει από τις πλατείες, δεν θα περάσει από τη Βουλή».

● «Να ακουστούν τα μηνύματα της πλατείας».

● Και το πιο καταλυτικό: «Πώς θα ψηφίσουμε αμέριμνοι με μισό εκατομμύριο κόσμο στην πλατεία Συντάγματος;».

Ο τρόμος της πλατείας

Η τελευταία αυτή τοποθέτηση συμπυκνώνει όλες τις προηγούμενες: Ο τρόμος της πλατείας και της έμπρακτης αποδοκιμασίας – δεν υπάρχει πια δημόσια εμφάνιση ή συνεδρίαση κυβερνητικών ή κομματικών του ΠΑΣΟΚ στην οποία να μην γίνει της κακομοίρας. Όσες παπάρες κι αν λένε για τον ΣΥΡΙΖΑ και για όσους άλλους, η πικρή αλήθεια είναι ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ τους έχει πάρει στο κυνήγι.

Αν τους επιτίθονταν συριζαίοι, κουκουέδες, αριστεριστές, αναρχικοί ή δεξιοί, θα μάντρωναν μερικούς και θα τους περιέφεραν ως λάφυρο διαπομπεύοντάς τους και καταγγέλλοντας υπονόμευση. Δεν τολμούνόμως. Η παρουσία τους είναι κόκκινο πανί. Κι αν στην αρχή η ροχάλα έπεφτε μεμονωμένα, τώρα είναι γενικευμένο φαινόμενο.

Για αυτό οι βουλευτές είναι πια υποχρεωμένοι να κάνουν φωναχτά κριτική – και να φροντίζουν να διαρρεύσει:

● «Υπάρχουν ευθύνες και πρέπει να αναληφθούν με παραιτήσεις υπουργών».

● «Η μόνη εμπειρία τέτοιων αποκρατικοποιήσεων είναι της Λατινικής Αμερικής, όπου οι κερδοσκόποι έβγαλαν πολλά».

● «Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι αυτή τη δανειακή σύμβαση την έχει υπογράψει Έλληνας υπουργός».

● «Όταν εκβιάζεται η Βουλή, δολοφονείται η Δημοκρατία».

Και το αποκορύφωμα από την πρώην συνεργάτιδα και θαυμάστρια του... πρώην ανελέητου διώκτη του λαού του και νυν φυλακισμένου ως εγκληματία Φουτζιμόρι: «Δεν μπορεί να στύβουμε κάθε μήνα τον κόσμο».

Τζάμπα μαγκιές

Όλα όσα ψήφισαν, όλα όσα δημοσίως οι περισσότεροι υπερασπίστηκαν τώρα τους βρωμάνε. Υπό την απειλή της φάπας και της διαπόμπευσης βεβαίως. Και περιμένουν, ύστερα από τόσες τζάμπα μαγκιές και τόσους τζούφιους τσαμπουκάδες, μετά τους οποίους ψήφισαν όλα όσα έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στις πλατείες και τους δρόμους χωρίς κομματική ή συνδικαλιστική καθοδήγηση, να ληφθούν υπ’ όψιν από τον αρχηγό τους και να γίνουν πιστευτοί από τον λαό.

Δύσκολη δουλειά. «Παιδιά» – ή και δημιουργοί – μικρότερων ή μεγαλύτερων μηχανισμών, στους οποίους χρωστούν την είσοδό τους στη Βουλή, ψάχνουν τώρα τρόπο να απενοχοποιηθούν για όσα έπραξαν – ή απλώς... συνέπραξαν – εις βάρος μιας ολόκληρης χώρας, η οποία τώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης, απολύτως εξαρτημένη από τις διαθέσεις των δανειστών της.

Καλούνται οι ίδιοι να ψηφίσουν μια τεράστια αφαίμαξη του ελληνικού λαού και να υπογράψουν την πλήρη παράδοση ολόκληρης της χώρας στους τοκογλύφους είτε πουλώντας είτε τιτλοποιώντας το σύνολο της περιουσίας της. Με τι καρδιά και τι κουράγια να βγουν από τη Βουλή έχοντας υπογράψει αυτό το ιστορικών διαστάσεων αίσχος; Πώς να ξαναντικρίσουν τον κόσμο «τους», όταν ήδη δεν μπορούν να πάνε ούτε σε ταβέρνα;

Είναι, λοιπόν, υποχρεωμένοι να κάνουν... κριτική. Μπας και τη γράψουν οι εφημερίδες, μήπως και οι φίλοι τους στα ΜΜΕ βάλουν το όνομά τους με ευδιάκριτα στοιχεία ή το φωνάξουν δυνατά με την ντουντούκα.

Την ίδια ώρα ξέρουν ότι ο Παπανδρέου δεν θα τους δείξει έλεος. Γι’ αυτούς, όπως και για όλους, έχει στη φαρέτρα του μόνο εκβιασμούς: Η χώρα καταρρέει, πτωχεύει, βγαίνει από το ευρώ, βυθίζεται στον όλεθρο και την καταστροφή. Οι αγορές – και τα φερέφωνά τους – τιμωρούν με Κόλαση όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει το ξεπούλημα και την καταστροφή της κοινωνίας.

Ζήτημα προσόντων

Πώς να αντισταθούν στον εκβιασμό οι βουλευτές; Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι οι πιο πολλοί, που ποτέ δεν υπήρξαν πραγματικοί πολιτικοί, ποτέ δεν σήκωσαν στις πλάτες τους το βάρος ενός οράματος για τη χώρα, πόσο μάλλον την ευθύνη και το ρίσκο της υλοποίησής του. Παιδιά κομματικών σωλήνων οι περισσότεροι, με αδρά πληρωμένες έδρες, άλλοι πρωτόβγαλτοι – ή και παλαιότεροι – με υπερβολικές για τα κυβικά τους φιλοδοξίες.

● Πώς τώρα να σηκώσουν την ευθύνη της καταστροφής με την οποία εκβιάζονται από τον ηγέτη του κόμματος και πρωθυπουργό τους και το βαρύ πυροβολικό των ΜΜΕ;

● Πώς να σηκώσουν την απειλή της ακυβερνησίας, της «χούντας» που διάφοροι μεγαλόσχημοι των Μέσων Ενημέρωσης, με τις ευλογίες κάποιων από τους επιτηρητές, ανοιχτά και συστηματικά προπαγανδίζουν;

Δεν είναι εύκολο να μιλά κανείς αβασάνιστα για «κότες», «δειλούς» κ.λπ. Έτσι ανατράφηκαν, ως παιδιά ενός διεφθαρμένου έως το κόκαλο πολιτικού συστήματος και μιας βολεμένης στη διαφθορά, την ανικανότητα και τον μηδενικό κόπο κοινωνίας, που τώρα καταρρέουν μαζί. Κι αν η κοινωνία ξεβολεύτηκε κι άρχισε να ξυπνάει αντικρίζοντας τον εφιάλτη, το πολιτικό προσωπικό πώς να ρισκάρει τα δικά τουπρονόμια και τις επενδεδυμένες φιλοδοξίες;

● Αν ψηφίσουν την οριστική υποδούλωση, τους περιμένουν οι σφαλιάρες του οργισμένου πλήθους. Το οποίο, στο φινάλε, όπως υπολογίζουν οι πιο «ρεαλιστές», αύριο μπορεί να αποσυρθεί ηττημένο στον καναπέ του – κι αυτοί να συνεχίσουν, με τους μισούς ψηφοφόρους στην κάλπη, να εκλέγονται βουλευτές και να τρέφουν φιλοδοξίες, έστω ως υπάλληλοι των τοκογλύφων.

● Αν δεν ψηφίσουν, ίσως τους περιμένουν οι φάπες από όσους σήμερα πιστεύουν πως η τρόικα είναι ό,τικαλύτερο συνέβη στη χώρα εδώ και δεκαετίες. Που θεωρούν ότι ξεστρατίσαμε απλώς επειδή η κυβέρνησηδεν εφάρμοσε το καλό αυτό «μνημόνιο». Οι οποίοι, όμως, όταν μπουν στο κάδρο της ατομικής πτώχευσής τους, πάλι θα χρεώνουν ευθύνες επειδή κανείς δεν απέτρεψε το κακό.

Δύσκολες αποφάσεις για ένα πολιτικό προσωπικό που δεν έχει τα προσόντα να τα διαχειριστεί. Μεγάλο ρίσκο για όσους η πολιτική είναι το μέσο της προσωπικής τους καταξίωσης και όχι το καθήκον τους προς τον λαό που εκπροσωπούν.

Μέχρι τώρα είναι εύκολο να φωνάζουν σαν τους γάτους στα κεραμίδια τις νύχτες του καλοκαιριού («και γ.... και σκούζουν», λένε στα χωριά). Μετά τη μέρα (ή μήπως... νύχτα;) της ψηφοφορίας, όλοι θα ξέρουν ποιος είναι ποιος και ο καθένας θα έχει αναλάβει την ευθύνη που μπορεί να σηκώσει η πλάτη του και αυτή που του υπαγορεύει η συνείδησή του.

Κάποιοι προσπαθούν να υπεκφύγουν ακόμη μια φορά ζητώντας από την ηγεσία τους εκλογές – μπας και φύγει το βάρος από πάνω τους ή, εναλλακτικά, μήπως η κοινωνία γονατίσει υπό το βάρος των διλημμάτων και προσυπογράψει την... ευθανασία της. Αλήθεια, γιατί πιστεύουν ότι ο Παπανδρέου θα τους κάνει τη χάρη; Ακόμη κι αν το αποφάσιζε, θα το έκανε για τη δική του διάσωση. Όχι για τη δική τους...

topontiki