Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013

Και με μια άλλη συμμορία Αλβανών με καλάσνικοφ..Τον αρχηγό τους με το όνομα "Τίτι¨ με το μεγάλο τατουάζ..ψάχνει η ΕΛ.ΑΣ..Δολοφονίες-ληστείες και βιασμοί σε μόνιμη βάση.


Και με μια άλλη συμμορία Αλβανών με καλάσνικοφ ασχολείται η ΕΛ.ΑΣ, εκτός από την έρευνα για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση του Κούπα.
 Από την εν λόγω συμμορία με τα καλάσνικοφ, μερικά μέλη έχουν συλληφθεί, αλλά ο ο αρχηγός τους με το όνομα "Τίτι" συνεχίζει ακόμη την εγκληματική του δράση αφού παραμένει ελεύθερος.
Το ίδιο και τα πρωτοπαλίκαρά του. 

Να σημειώσουμε ότι η συμμορία του «Τίτι», είχε διαπράξει από το 2009 μέχρι το 2012 σειρά εγκλημάτων, καθώς έχει διαπιστωθεί ότι οι Αλβανοί κακοποιοί έχουν πραγματοποιήσει πάνω από εβδομήντα ένοπλες ληστείες σε καταστήματα και σπίτια, βιασμούς γυναικών και επτά ένοπλες συμπλοκές με τους αστυνομικούς, καθώς και μια δολοφονία ενός 30χρονου άνδρα από την Καισαριανή το 2010.
 Ποιος είναι ο «Τίτι» 
Ο φερόμενος ως αρχηγός της συμμορίας, είναι ένας 26χρονος Αλβανός γνωστός με το ψευδώνυμο «Τίτι». Πρόκειται για έναν ιδιαιτέρως σκληρό και αδίστακτο εγκληματία, ο οποίος φέρεται να είναι ο φυσικός αυτουργός της δολοφονίας του 30χρονου άνδρα στην Καισαριανή το 2010, αναφέρει η Espresso. Τότε, ο «Τίτι» φέρεται να είχε δολοφονήσει τον άτυχο άνδρα επειδή αντέδρασε στην κλοπή του αυτοκινήτου του.
 Παράλληλα, ο Αλβανός κακοποιός κατηγορείται και για διαρρήξεις και κλοπές, αλλά και για τον βιασμό της συζύγου ενός ξένου διπλωμάτη, στο σπίτι του οποίου εισέβαλε. Το χαρακτηριστικό του αρχηγού της εγκληματικής ομάδας, είναι ένα τατουάζ το οποίο έχει στο αριστερό του χέρι, το οποίο ξεκινά από τον καρπό και καταλήγει στον ώμο. Αυτό το τατουάζ έχει αναγνωρισθεί σε αρκετές εγκληματικές ενέργειες και έχει ταυτοποιηθεί ότι ανήκει στον «Τίτι».

 Η αστυνομία, είχε φτάσει κοντά στη σύλληψη του Αλβανού κακοποιού, αλλά εκείνος το αντιλήφθηκε και κρύφτηκε για ένα διάστημα στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου, μέχρι που διέφυγε στην Αλβανία μαζί με τα δύο πρωτοπαλίκαρα του. Στη γείτονα χώρα, ο «Τίτι» δεν ξέχασε το παρελθόν του και κατέφυγε σε σειρά ληστρικών επιθέσεων, με αποτέλεσμα να είναι καταζητούμενος πλέον και από τις ελληνικές και από τις αλβανικές αρχές.
 Τα πρωτοπαλίκαρα του, διέφυγαν επίσης στην Αλβανία με τον έναν να έχει ήδη συλληφθεί, ενώ ο άλλος αποφάσισε να επενδύσει τα χρήματα που «εξοικονόμησε» και άνοιξε ένα μεγάλο μανάβικο με τον πατέρα του και εισάγει προϊόντα από την Ελλάδα.

Τρίτη 23 Ιουλίου 2013

Φραστικό επεισόδιο κατά του Κ.Παπούλια: "Πρόεδρε πρόσεχε τις υπογραφές σου"!

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΣΣΕ !





Mετά τον ξυλοδαρμό του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη στο Αττικό Νοσοκομείο, ένα ακόμα επεισόδιο ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί ανάμεσα στους πολίτες σημειώθηκε σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, αυτή την φορά.
Συγκεκριμένα κατά την σημερινή επίσκεψη του Κάρολου Παπούλια στην Σχολή Ευελπίδων στην Βάρη, ένας πολίτης, συγγενής σπουδαστή, φώναξε προς τον Πρόεδρο την ώρα της άφιξης του "Πρόεδρε πρόσεχε που βάζεις την υπογραφή του. Ο κόσμος πεινάει".
Η φράση έγινε δεκτή με χειροκροτήματα από το κόσμο.
Ο Κάρολος Παπούλιας που έχει υπογράψει όλα τα διατάγματα επικύρωσης των Μνημονίων και των εφρμοστικών νόμων, προτίμησε να μην απαντήσει.
Για να μην υπάρξουν και άλλα παρατράγουδα και μάλιστα για να μην μεταδοθούν πανελληνίως, την ώρα των δηλώσεων του ζήτησε η μπάντα να παιανίσει, για δεύτερη φορα, τον Εθνικό Ύμνο και ο ήχος της καλύψει τυχόν αποδοκιμασίες.
Σημειώνεται ότι η πρώτη παλλαϊκή αποδοκιμασία του Προέδρου της Δημοκρατίας είχε συμβεί κατά την διακοπείσα παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2011 που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Τμήμα ειδησεων defencenet.gr

"Αφήστε την Ελλάδα να βγει από το ευρώ για να μπορέσει να επιβιώσει"

ΧΑΝΣ ΒΕΡΝΕΡ ΖΙΝ, ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Α.ΜΕΡΚΕΛ


Ο Χανς Βέρνερ Ζιν, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και πρόεδρος του Οικονομικού Ινστιτούτου-IfΟ Institute (το οποίο είναι το επίσημο συμβουλευτικό όργανο οικονομικής πολιτικής της γερμανικής κυβέρνησης) αλλά και προσωπικά ο ίδιος είναι φανατικός οπαδός της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη ξανακτύπησε: Με άρθρο του στους Financial Times ζητεί να επιτραπεί στην Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη.
Ας δούμε ολόκληρο το άρθρο:
"Υπάρχουν μερικά πράγματα στα οποία οι λογικοί και υπεύθυνοι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να συμφωνήσουν, ιδιαιτέρως όσον αφορά στα προβλήματα της Ευρωζώνης.
Είναι προφανές πως η ζώνη του ευρώ έχει “κολλήσει” σε μια κρίση που κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εκτός πάσης πρόβλεψης και ελέγχου – πλέον – καλπάζουσα ανεργία, ιδίως στη Νότια Ευρώπη.
Είναι επίσης προφανές πως η προσπάθεια τιθάσευσης των δημοσίων ελλειμμάτων και η εμμονή σε μια πολιτική αποπληθωρισμού δεν προσφέρει καμία απολύτως λύση στο πρόβλημα, παρά μόνον οδηγεί σε περισσότερες χρεοκοπίες των ήδη υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων των “προβληματικών” ευρωπαϊκών οικονομιών.
Συνεπώς πρέπει να βρεθεί μια μέση λύση. Μια λύση που ενδεχομένως και να περιλαμβάνει, για κάποιες χώρες όπως η Ελλάδα, ακόμα και την αποχώρηση από το ευρώ.
Χρειάζεται μια μέση οδός, μια διαφορετική προσέγγιση από αυτήν που προσώρας υποστηρίζει σθεναρά το Βερολίνο, δηλαδή την ακραία, αυστηρή λιτότητα και την εμμονική προσκόλληση σε πολιτικές διαρκώς μεταρρυθμίσεων. Η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να αποδεχθεί, για τις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, μια πολιτική που επιτρέπει μεγαλύτερη ανοχή στους δημοσιονομικούς στόχους, κάτι που θα βοηθήσει τις προβληματικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά τις μαύρες τρύπες των ελλειμμάτων τους, χωρίς να αυξάνουν συνεχώς το “τίμημα” της ανεργίας στους πολίτες τους.
Ο πρόεδρος του Ifο προσθέτει πως αυτή η “χαλάρωση” της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής θα δώσει χώρο για “λελογισμένη” δανειοδότηση των προβληματικών χωρών, κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.
Ο κ. Ζιν παραδέχεται πάντως πως αυτή η “λύση” ίσως να μην είναι αποτελεσματική σε όλες τις περιπτώσεις “αδύναμων” χωρών. Και προτείνει, για όσες χώρες δεν μπορούν να καλύψουν τις μίνιμουμ δεσμεύσεις τους ως προς την δημοσιονομική προσαρμογή τους, να εγκαταλείψουν την Ευρωζώνη.
“Η Ελλάδα για παράδειγμα θα έπρεπε να έχει την επιλογή να αποχωρήσει από το ευρώ, να εξυγιάνει την οικονομία της μέσω υιοθέτησης εθνικής νομισματικής πολιτικής (εθνικό νόμισμα-υποτίμηση) και στη συνέχεια να εξεταστεί το αίτημά της να επανεισέλθει στην Ευρωζώνη”,γράφει χαρακτηριστικά ο κ. Ζιν και συμπληρώνει: “Μια ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα έπρεπε να συνοδευτεί με γενναίο 'κούρεμα' του χρέους της και από μια γραπτή συμφωνία επανεισδοχής της (option to re-enter) στη νομισματική ένωση, όταν θα έχει εξυγιανθεί πλήρως”.
Στο ίδιο άρθρο ο κ. Ζιν προσπαθεί να αντικρούσει και την άποψη πως από την κρίση στην Ευρώπη η Γερμανία έχει... θηασυρίσει.
“Είναι λανθασμένη η άποψη πως από την κρίση και την πολιτική της αντιμετώπισής της κερδισμένη βγαίνει η Γερμανία, ούσα η μόνη χώρα που καταγράφει συνεχώς πλεονάσματα. Κι αυτό γιατί όταν οι εταίροι της Γερμανίας βυθίζονται ο ένας μετά τον άλλον στα χρέη και στα ελλείμματα, τότε αυτομάτως η γερμανική οικονομία δεν έχει “εταίρο” στην όλη διαδικασία της κυκλοφορίας χρήματος (capital flow). Με απλά λόγια μπορεί η Γερμανία να έχει σήμερα μακράν το μεγαλύτερο πλεόνασμα έναντι όλων των ευρωπαϊκών χωρών και να δανείζεται από τις αγορές ακόμα και με αρνητικό (!) επιτόκιο, πλην όμως από το πλεόνασμά της μόνον το ένα τρίτο επανεπενδύεται στη χώρα και οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας της διολισθαίνουν συνεχώς. Για του λόγου το αληθές όταν, το 1995, υιοθετήθηκε το ευρώ, η Γερμανία είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης. Σήμερα έχει τον έβδομο...”.
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr
 

"Το βαθύτερο νόημα του μνημονίου"

Όσοι δεν το έχετε δει, διαβάστε αυτό το ιδιαίτερο διπλό άρθρο που δημοσίευσα στη Real.gr και στην Opinion24,
με τίτλο «Το βαθύτερο νόημα του μνημονίου».

Για μια ανεξάρτητη θεώρηση, έξω από τις σκοπιμότητες των κομμάτων.



   OPINION24

«Το βαθύτερο νόημα του μνημονίου»

Για το 1ο μέρος πατήστε   εδώ      ή       εδώ

Για το 2ο μέρος πατήστε   εδώ     ή       εδώ


Φιλικά,
Αναστάσιος Λαυρέντζος

22 Ιουλίου 1943: Ο “φιλέλληνας” Χίτλερ δίνει την Μακεδονία στους Βουλγαροσκοπιανούς. Η σκλαβωμένη Ελλάδα εγείρεται απέναντι στα τανκς και τους δοσίλογους: Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους!


Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιουλίου 22, 2013

Στις 22-7-1943, στην Αθήνα, έγινε η μεγαλύτερη διαδήλωση που συνέβη ποτέ στην κατεχόμενη από τους ναζί Ευρώπη. Το πλήθος σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής έφτασε τις 400.000. Ποια ήταν όμως η αιτία της μεγαλειώδους αυτής διαδήλωσης που άφησε πίσω της αρκετούς νεκρούς;

Οι νέες και οι νέοι, σε νικηφόρα άοπλη διαδήλωση απέναντι στα Γερμανικά τάνκς. Για την ελευθερία της Μακεδονίας!  Την Μακεδονία που ο Χίτλερ ήθελε να την δώσει στους βουλγαροσκοπιανούς!

Όπως ακριβώς σήμερα, δοσίλογοι με ροζ προβιές αλλά και άρθρα σε “γαλάζια” έντυπα, τολμούν να προωθούν τις ονειρώξεις του σύγχρονου Χίτλερ, του απατεώνα Σόρος.

Είχε προηγηθεί βέβαια ο “εφευρέτης” της “μακεδονικής εθνότητας” που δεν ήταν άλλος από τον ιδρυτή του φασισμού, Μπενίτο Μουσολίνι! Τον άθλιο ανθέλληνα και μισάνθρωπο που από τα γεννοφάσκια του υπηρέτησε κάθε ανθέλληνα γενοκτόνο παράφρονα, αγωνιζόμενος τόσο στο πλευρό του Κεμάλ εως και του Χίτλερ.

Στο μοναδικό ντοκουμέντο που έχει παρουσιάσει το Ολυμπία από την δίκη των δοσίλογων, αποδεικνύεται περίτρανα ο λόγος της “εφεύρεσης” που δεν ήταν άλλος από τον εθνικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας και την υποδούλωση των εδαφών της στις φασιστικές δυνάμεις:


Στις 22 Ιουλίου 1943, το ΕΑΜ καλούσε σε γενική απεργία στην Αθήνα, απέναντι στους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους. Αφορμή στάθηκε η απόφαση των κατοχικών δυνάμεων να χαρίσουν την Κεντρική Μακεδονία στους Βουλγαροσκοπιανούς.

Στην άοπλη διαδήλωση που ακολούθησε την επιτυχημένη απεργία, νέοι και νέες της ΕΠΟΝ θα βρούν τραγικό θάνατο από τα Γερμανικά τάνκς.

 

Τραγική και ηρωική φιγούρα η 17χρονη φοιτήτρια Παναγιώτα Σταθοπούλου, που βρήκε τον θάνατο κάτω από τις ερπύστριες του Γερμανικού άρματος.

Τα γεγονότα κλόνισαν τους κατακτητές, ώστε πήραν πίσω την υπόσχεση που είχαν δώσει στους Βούλγαρους συμμάχους τους.

Παραθέτουμε 2 κείμενα, που έχουν δημοσιευθεί στον Τύπο, ένα χρονικό των γεγονότων από την ιστορικό και δημοσιογράφο Κατερίνα Μπαλκούρα, καθώς και το κείμενο του Ηλία Βενέζη με τίτλο «22 Ιουλίου 1943»

 

 Τα παιδιά του Ιουλίου

Τα πυρά έπεσαν στην κεφαλή της πορείας. Μπροστά ήταν ο 7ος τομέας της ΕΠΟΝ, τα παιδιά της ΕΠΟΝ, η Σπουδάζουσα και η οργάνωση των αναπήρων

Της Κατερίνας Μπαλκούρα,  Δημοσιογράφος-ιστορικός

Η απόφαση των Γερμανών να επεκτείνουν τη βουλγαρική ζώνη κατοχής σε όλη την κεντρική Μακεδονία ήταν η αφορμή για να γραφτεί μια χρυσή, γεμάτη ηρωισμό και αυταπάρνηση, σελίδα στην Ιστορία, που ωστόσο ποτέ δεν διδάχθηκε σε κανένα σχολείο. ΚΟΑ, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και ΕΠΟΝ άρχισαν τη μεγαλύτερη καμπάνια διαφώτισης που είχε γνωρίσει ποτέ η Αθήνα. Με απόφαση της Κ.Ε. του ΕΑΜ, κυκλοφόρησαν εκατοντάδες χιλιάδες προκηρύξεις, πηγές της εποχής κάνουν λόγο για 3 εκατ. τρικ που έπεσαν σε Αθήνα και Πειραιά, ενώ παράλληλα ξεκίνησε σειρά συνελεύσεων σε σχολεία και πανεπιστήμια και ορίστηκε η 22α Ιουλίου 1943, ημέρα Πέμπτη ως μέρα γενικής πολιτικής απεργίας.

Ο παράνομος Τύπος έκανε έκτακτες εκδόσεις, τα χωνιά κάθε βράδυ καλούσαν σε συναγερμό και οι τοίχοι της Αθήνας και του Πειραιά αποτέλεσαν την πιο «πολυδιαβασμένη» εφημερίδα της εποχής. Στη διαδήλωση αυτή, παράλληλα με τις οργανώσεις των εθνικοφρόνων, που έδιναν τον δικό τους «αγώνα» εναντίον του ΕΑΜ, είχαμε για πρώτη φορά την ένοπλη δράση και της Χωροφυλακής εναντίον του.

Ετσι, λοιπόν, την Τρίτη 13 Ιουλίου, με την «πολύτιμη συμπαράσταση» των κατακτητών αλλά και της Ειδικής και Γενικής Ασφάλειας εισβάλλουν στο πανεπιστήμιο, στο Πολυτεχνείο, στην Ανωτάτη Εμπορική και αλλού τραυματίζοντας σοβαρά φοιτητές. Το κλίμα τρομοκρατίας και η βέβαιη ύπαρξη θυμάτων δεν εμπόδισε την πραγματοποίηση της μαζικότερης διαδήλωσης που είχε γνωρίσει μέχρι τότε η Αθήνα.

Προπαραμονή της απεργίας, ΕΠΟΝίτες και ΕΛΑΣίτες, στις 9.00 το βράδυ, περικύκλωσαν το κοσμικό κέντρο «ΠΑΡΚ» στο Πεδίον του Αρεως, όπου ανάμεσα στους θαμώνες ήταν Γερμανοί και Ιταλοί αξιωματικοί, και από το μικρόφωνο καλούσαν τον ελληνικό λαό να πάρει μέρος στην απεργία. Ενας Γερμανός αξιωματικός προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά ακινητοποιήθηκε από ΕΛΑΣίτες.

Το ξημέρωμα της 22ας Ιουλίου βρήκε μια Αθήνα όπου τα πάντα σχεδόν ήταν κλειστά. Οι καμπάνες χτυπούσαν από τις 5.30, ενώ τα χωνιά στις συνοικίες καλούσαν τους πάντες. Κάθε κίνηση είχε σταματήσει και το μόνο που ακουγόταν ήταν οι μπότες των περιπόλων των κατακτητών. Σε κομβικά σημεία είχαν στηθεί πολυβόλα, ενώ στη γωνία Ομήρου και Πανεπιστημίου τα τανκς, τα οποία οι Γερμανοί κατέβαζαν πρώτη φορά, καιροφυλακτούσαν. Από τις 10 το πρωί ξεκίνησαν οι προσυγκεντρώσεις. Eνα ανθρώπινο ποτάμι ανέβηκε από την Ομόνοια με πλακάτ, σημαίες, παλμό και αντάρτικα τραγούδια και στο ύψος της Θεμιστοκλέους συναντήθηκε με τις ομάδες που έρχονταν από την πλατεία Εξαρχείων και τους άλλους δρόμους με προορισμό το Σύνταγμα.

Το «στρατηγείο» της διαδήλωσης ήταν στη Λυκούργου, όπου εκεί ήταν αρχικά και οι ανάπηροι. Οι ήρωες-λεβέντες με τα καροτσάκια έτοιμοι κι εκείνοι να σταθούν μπροστά στα τανκς. Εφημερίδες της εποχής κάνουν λόγο για περισσότερους από 300.000 διαδηλωτές. Το ιταλικό ιππικό, παρόν κι αυτό, προσπαθούσε να διαλύσει τις φάλαγγες. Πολλοί οι τραυματίες, αλλά κανείς δεν υποχωρούσε. Από την Ομήρου, στα πλάγια της Τραπέζης της Ελλάδος, βγήκαν τανκς και στρατιωτικά φορτηγά με πολυβόλα, πυροβολώντας προς κάθε κατεύθυνση.

Τα πυρά έπεσαν στην κεφαλή της πορείας, που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή στο σημείο. Ηταν ο 7ος τομέας της ΕΠΟΝ, τα παιδιά της ΕΠΟΝ, η Σπουδάζουσα και η οργάνωση των αναπήρων. Ενας σημαιοφόρος ΕΠΟΝίτης δέχθηκε κατάστηθα την πρώτη ριπή. Τότε, η 17χρονη φοιτήτρια της Γαλλικής Ακαδημίας, Παναγιώτα Σταθοπούλου, το πανέμορφο κορίτσι με τα πυρόξανθα μαλλιά από το Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας, τρέχει, αρπάζει και σηκώνει τη σημαία από τον πεσμένο σημαιοφόρο.

Μέσα σε δευτερόλεπτα, μια ριπή τη ρίχνει κάτω και το τανκ περνά από πάνω της. Το πλήθος αφηνιάζει. Τότε, η Κούλα η Λίλη, η 19χρονη φοιτήτρια, κι εκείνη, της Γαλλικής Ακαδημίας, σκαρφάλωσε στο τανκ και άρχισε με λύσσα να χτυπά με το τακούνι της τον οδηγό φονιά.

Πέφτει κι εκείνη νεκρή. Στην Αμερικής η 23χρονη Ολγα Μπακόλα ανέβηκε στο τανκ προσπαθώντας να πάρει το όπλο του Γερμανού.

Καταιγισμός από σφαίρες κι όμως η Ολγα άντεξε 5 μέρες. Κάπως έτσι έφυγε και η φοιτήτρια Ε. Αντωνιάδου. Πλουτάρχου και Χάριτος ένας γκεσταπίτης πυροβολεί έναν ΕΠΟΝίτη. Το παιδί, μέσα στα αίματα, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, παίρνει μια πέτρα και τη ρίχνει στον Γερμανό.

Στη διαδήλωση εκείνη έπεσαν ηρωικά μεταξύ άλλων και οι αγωνιστές Ιωάννης Κατσαρός, ο Καισαριανιώτης Δημήτρης Δουκάκης, ο ΕΠΟΝίτης Θανάσης Τεριακής, φοιτητής του Τμήματος Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων του Πολυτεχνείου, ο ΕΠΟΝίτης Θώμης Χατζηθωμάς, φοιτητής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ, ο επονίτης Θεωνάς Μαυρομματίδης, φοιτητής της Ανωτάτης Εμπορικής, ο Αλέξανδρος Δεσύπρης, ο Χρήστος Κοντός, ο Μ. Καλοζύμης και ο 27χρονος Χανιώτης ανάπηρος πολέμου Α. Παπαδοσταυράκης. Την ίδια μέρα σκοτώθηκε και ο Β. Στεφανιώτης την ώρα που ξεσήκωνε τον κόσμο για να κατέβει στη διαδήλωση.

H Πολυκλινική στην Πειραιώς, ο Ερυθρός Σταυρός στην 3ης Σεπτεμβρίου, το Οφθαλμιατρείο και άλλα νοσοκομεία της γύρω περιοχής έγιναν κέντρα πρώτων βοηθειών. Στο Οφθαλμιατρείο είδαν οι φίλοι του νεκρό τον Θώμη Χατζηθωμά, τον μορφωμένο και πολυδιαβασμένο φοιτητή του Πολυτεχνείου που μίλαγε για τον Μαρξ, το Φρόιντ, λάτρευε τη μουσική κι έπαιζε σκάκι.

Τα παιδιά του Ιουλίου δεν έμαθαν ποτέ ότι η θυσία τους δεν πήγε χαμένη. Η Μακεδονία σώθηκε. Πλέον οι οργανώσεις του ΕΑΜ αποφάσισαν να σταματήσουν οι διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας και να μεταφερθούν στις συνοικίες με την κάλυψη πλέον του ΕΛΑΣ Αθήνας. Το ίδιο βράδυ, μια παρέα ΕΠΟΝιτών πήγαν πίσω από τη Σχολή Ευελπίδων στο αλσάκι, εκεί όπου έμενε η Παναγιώτα, και έγραψαν «Οδός Παναγιώτας Σταθοπούλου».

Οι μετακατοχικές κυβερνήσεις φυσικά αφαίρεσαν την πλάκα και επανέφεραν το παλιό «ανώδυνο» όνομα του δρόμου. Επί δημαρχίας Δ. Μπέη στήθηκε ξανά μια πλάκα στο αλσάκι απέναντι από την πολυκατοικία, ενώ στον τόπο καταγωγής της, στο Μεγάλο Χωριό, με πρωτοβουλία του ανταρτοΕΠΟΝίτη Αυγέρη Αυγερόπουλου, στήθηκε μεγαλοπρεπές μνημείο. Στη γωνία Ομήρου και Πανεπιστημίου υπάρχει κι εκεί μια πλάκα, που όμως πρέπει να διαθέτεις γνώση και φαντασία για να τη δεις.

Ο διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας, πάντως, λίγες μέρες μετά, έδινε τη δική του ερμηνεία στον Νοϊμπάχερ, χαρακτηρίζοντας τη διαδήλωση ως μια διαμαρτυρία ταραξιών «με νεύρα κλονισμένα από τας μακράς στερήσεις…». Τρεις μήνες μετά, ο Νικόλαος Καίσαρης της Ειδικής Ασφάλειας και τρεις άλλοι υπαξιωματικοί της Χωροφυλακής, θα προαχθούν λόγω… της συμβολής τους στην επιχείρηση κατά της «ενόπλου διαδηλώσεως αναρχικών στοιχείων τη 22-7-1943»…

 
ριζοσπαστης 1943 1

 
ριζοσπαστης 1943 2

  22 Ιουλίου 1943, Του Ηλία Βενέζη

Την παραμονή της μεγάλης μέρας κατά το βράδυ, αφού τελείωσαν ό,τι τους είχε οριστεί να κάνουν απ’ την ομάδα τους, είπαν να ξεκουραστούν λίγο.

«Ας πάμε στα δέντρα», είπε το κορίτσι. «Να πάρουμε λίγη δροσιά.»

Πήγαν στο πάρκο και κάθισαν σ’ έναν πάγκο. Τ’ άστρα πια είχαν βγει. Ηταν καθαρή νύχτα. Ηταν οι δυο τους εκεί μονάχοι. Κάμποση ώρα μείνανε σιωπηλοί.

«Μήπως… μήπως φοβάσαι τίποτα;» τη ρώτησε μια στιγμή. Του έπιασε το χέρι και τον έσφιξε.

«Οχι», είπε, και η φωνή της ήταν σταθερή και βέβαιη. «Δε φοβάμαι.»

Επειτ’ από λίγο.

«Οι Γερμανοί θα χτυπήσουν σκληρά αύριο. Να ‘σαι σίγουρη», λέει το αγόρι.

«Είμαι σίγουρη.»

Πέρασε πάλι λίγη ώρα.

«Θα ‘ρθουν και για μας καλές μέρες», είπε το αγόρι συγκινημένο. «Τότε θα μπορούμε να νοιαστούμε και για την ευτυχία μας, τη δική σου και τη δική μου…».

Μίλησαν τότε για τα όνειρά τους και για το μέλλον. Είχαν γνωριστεί πριν από λίγους μήνες, σε ώρα κρίσιμη, όταν είχαν βρεθεί πλάι – πλάι σε μια διαδήλωση στους δρόμους της Αθήνας. Εκείνη βάδιζε κορυφαία, τα μαύρα μαλλιά της ανεμίζονταν στον αγέρα, ανεμίζονταν κι οι δίπλες της σημαίας που κρατούσε στα χέρια της. Οταν από ένα ψηλό παράθυρο φάνηκε η σιδερένια κάννη του περιστρόφου που ένας Γερμανός σκόπευε ίσια στο στόχο: τη σημαιοφόρο με τα ανεμισμένα μαλλιά.

Πρόφταξε και την τράβηξε πίσω μια ελάχιστη στιγμή πριν ακουστεί ο κρότος του πυροβολισμού. Η διαδήλωση χύθηκε σε μια πάροδο και τράβηξε προς το σκοπό της απ’ άλλο δρόμο, πάντα με κορυφαία την Ελληνίδα με τ’ ανεμισμένα μαλλιά.

Ετσι γνωρίστηκαν. Εκείνη σπούδαζε χημεία, κι εκείνος σπούδαζε στο Πολυτεχνείο. Φκιάνανε όνειρα, για το μέλλον.

Οταν η ειρήνη θα ερχόταν πάλι στους τυραννισμένους ανθρώπους, όταν τη γυμνή γη του τόπου μας δε θα την πατούσε πόδι δυνάστη, όταν οι άνθρωποι θα είχαν πάλι δικαίωμα στη λευτεριά, τότε κι αυτοί, έχοντας κάνει το χρέος τους προς την πατρίδα τους, θα κάνανε το ταξίδι για την ατομική τους ευτυχία. Θα ήταν ωραία! Θα είχαν πάρει τότε το πτυχίο τους και θα μπορούσαν να παντρευτούν. Θα κάνανε ένα αγόρι που θα είχε τα μαύρα μαλλιά της μητέρας του. Θα το μαθαίνανε από μικρό ν’ αγαπά με πάθος την αξία του ανθρώπου και την αξία της λευτεριάς, αν ήταν ανάγκη θα το μαθαίνανε ακόμη να μισεί ό,τι θα ήταν ανάγκη να μισήσει.

Γιατί θέλανε απ’ το παιδί αυτό να βγει ένας σωστός άντρας που να μπορούσε σε μια ώρα κρίσιμη να πει όχι, όταν θα έπρεπε να το πει. Οχι πια τυραννία του ανθρώπου, όχι αίμα χυμένο σπάταλα στους πολέμους, όχι πια άδικο που γέμισε και πλημμύρισε τη γη, όχι συλλογισμένα παιδάκια που γέρασαν πριν από την ώρα τους και λυπημένα κοιτάζουν τ’ άστρα.

Ναι, έτσι θα ήταν το αγόρι τους. Ενας σωστός άντρας.

Της πήρε και της χάιδεψε πάλι το χέρι.

«Θα ‘ρθουν… Δεν μπορεί… Θα ‘ρθουν σύντομα οι καλές μέρες», της είπε.

Κι εκείνη τότε κάτου απ’ τ’ άστρα έσκυψε και τον φίλησε στο μέτωπο, σα να ήθελε να τον σφραγίσει με τα χείλια της το μεγάλο λόγο: «Θα ‘ρθουν».

Στέναζε ο λαός των Ελλήνων απ’ την αβάσταχτη δουλεία των Ιταλών και των Γερμανών. Τα λεφούσια τους είχαν ξεχυθεί στη φτωχή γη του τόπου, ρήμαξαν, έκαψαν τις καλύβες των χωριών, σκότωσαν γυναίκες και παιδιά και γερόντους.

Υστερα ήρθε ο λιμός. Τα λεφούσια των δυναστών πήραν τον ελάχιστο καρπό της γης, πήραν το μαύρο ψωμί απ’ το στόμα των παιδιών και των μητέρων και ο λιμός ήρθε.

Στις πολιτείες και στα χωριά οι άνθρωποι πέφτανε καταγής και πέθαιναν, τα μωρά πέθαιναν πάνω στο βυζί των μανάδων τους που είχε στερέψει, και τα ματάκια τους που έπρεπε να ονειρεύονται αγγέλους έκλειναν σιγά – σιγά, άσπρα, με παράπονα.

Ωστόσο ο λαός δε γονάτιζε. Μάζευε τις λίγες δυνάμεις που του έμεναν, έβγαινε στους δρόμους και φώναζε.

Ετσι, ήρθε το μήνυμα πιο ψηλά, στα βορινά μέρη της Ελλάδας, νέος καταχτητής πατούσε τη γη. Οι Βούλγαροι σφάζανε, ρημάζανε. Ο πεινασμένος λαός έσφιξε τα δόντια του και είπε να βγει πάλι στους δρόμους και να φωνάξει για λευτεριά και για δικαιοσύνη.

Μες στην Αθήνα στους μεγάλους δρόμους της, το πλήθος περπατά σιωπηλό και σκυφτό σα να σεργιανά στον ήλιο και στα αγάλματα. Τίποτα δεν προδίνει πως κάτι ετοιμάζεται, πως κάτι θα γίνει. Ωστόσο, η στυφή σιωπή είναι τόση μες στη χαρά του ήλιου που λάμπει, που το μαντεύεις: κάτι είναι σαν ηφαίστειο που άξαφνα θ’ ανάψει.

Κι η σπίθα ανάβει.

Απ’ το λαό που περπατά σαν αμέριμνος, σ’ ένα δοσμένο σύνθημα ξεχύνεται άξαφνα ένα μεγάλο κύμα και τρέχει προς τον ανοιχτό χώρο που είναι μπρος στο Πανεπιστήμιο. Γεμίζει ο τόπος. Ενα κορίτσι, κρατώντας ένα στεφάνι από δάφνη, σκαλώνει στο άγαλμα του Φεραίου και το στεφανώνει. Ο λαός γονατίζει. Και όλα τα πικραμένα στόματα ψέλνουν τον Υμνο στην Ελευθερία.

Την ίδια στιγμή ακούγονται απ’ την άκρη του δρόμου οι αλυσίδες του γερμανικού τανκ, που κίτρινο σαν το θάνατο, τρέχει προς το μέρος που άναψε η σπίθα. Πριν προφτάξει να ρίξει τη φωτιά του, η διαδήλωση πυκνή τώρα, ολοένα πιο πυκνή, ξεχύνεται σε άλλο δρόμο, στρίβει, ελίσσεται σαν ζωντανό πλάσμα που αμύνεται και παλεύει με σιγουριά και με πίστη.

Ολα τα στόματα τώρα φωνάζουν, όλα τα στόματα ουρλιάζουν.

«Οχι πια άλλο! Θέλουμε τη λευτεριά μας! Θέλουμε τη λευτεριά!».

Από πολύ μακριά, κληρονομημένο από χρόνους παλιούς το βαθύ αίσθημα, η αγάπη του λαού αυτού για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη, ξεσπούσε γυρεύοντας ν’ ακουστεί, ενώ γύρω του λυσσασμένα άρχισαν να χύνουν μολύβι και αίμα τα άρματα πάνου σε ανθρώπους άοπλους και ανυπεράσπιστους, σε γυναίκες και παιδιά.

«Οχι πια άλλο! Οχι άλλο! Κάτω οι τύραννοι!»

Αφρισμένο τώρα κατέβαινε την πλατιά λεωφόρο το κύμα και βογκούσε. Σαν αλαφρός ψίθυρος στην αρχή, από λίγα στόματα πρώτα, ύστερα από όλα τα στόματα, άρχισε πάλι να χύνεται το παθητικό τραγούδι της λευτεριάς, ο Υμνος των Ελλήνων. Στην κορυφή του κύματος μια ασπρογάλανη σημαία ξεδιπλώθηκε τότε. Κυμάτισε στο λίγο αγέρα, κυμάτισαν και τα μαλλιά του κοριτσιού που τη σήκωνε στα χέρια του.

Προχωρούσε με σταθερό βήμα, ξαναμμένη και περήφανη, και πλάι της βάδιζε ο φίλος της. Τραγουδούσαν τον Υμνο στην Ελευθερία και βάδιζαν. Λίγο πιο μπρος τους, μπρος τα μάτια τους που σπίθιζαν, έλαμπε το όραμα της Ελλάδας. Και λίγο πιο μπρος ακόμα, ήταν το όραμα το δικό τους, η ευτυχία που μίλησαν χτες με τα άστρα, ένα αγοράκι με μαύρα μαλλιά, που θα το μεγάλωναν και θα το μάθαιναν να γίνει σωστός άντρας που να μπορεί να πει στην κρίσιμη ώρα ένα «όχι». Οχι πια πόλεμοι και αίμα άδικο…

Τα περιστατικά ήρθαν έπειτα γρήγορα σαν αστραπή. Το γερμανικό άρμα φάνηκε στην άκρη του δρόμου απ’ την αντίθετη μεριά που κατέβαινε η διαδήλωση και χύθηκε πάνου στο πλήθος. Το πολυβόλο άρχισε να κροτά. Αλλά το κύμα που κατέβαινε με ορμή δεν ήταν μπορετό να σταματηθεί. Συνέχισε την πορεία. Το πολυβόλο έριχνε τώρα πάνου στα κορμιά. Βρήκε πρώτα κατάστηθα το νεανικό σώμα που είχε ανεμισμένα μαλλιά στο κεφάλι και που κρατούσε στα χέρια του την ανεμισμένη σημαία.

Την ίδια στιγμή το τανκ που έτρεχε με δαιμονισμένο θόρυβο και είχε φτάσει, έπεσε πάνου στο λαβωμένο σώμα που σπάραζε, πέρασε από πάνω του τις βαριές αλυσίδες του, μπήκε μέσ’ στο πλήθος, το σκόρπισε για μια στιγμή και τράβηξε πέρα.

Ολα έγιναν σαν αστραπή. Το αλαλιασμένο πλήθος μόλις πέρασε ο μηχανοκίνητος θάνατος ξεχύθηκε πάλι απ’ τις παρόδους όπου είχε καταφύγει, κι έτρεξε βογκώντας προς το σώμα του κοριτσιού, που έχοντας αγκαλιασμένη τη σημαία την έβρεχε με το αίμα που έτρεχε απ’ τις σπαραγμένες σάρκες του.

Με θολά τα μάτια την πήρε το αγόρι, ο φίλος της, στα χέρια του και τη σήκωσε. Ενας άλλος φοιτητής σήκωσε τη ματωμένη σημαία. Κι απ’ τη βαθιά σιωπή που είχε ξαπλωθεί με το δέος του θανάτου, σηκώθηκε άγρια σα σίφουνας η φοβερή κραυγή του πλήθους που καταριόταν τους φονιάδες και φώναζε για εκδίκηση και λευτεριά.

Εκανε όνειρα για το μέλλον… Κοιμήσου, μικρή Ελληνίδα. Τα όνειρα θα ‘ρθουν. Δε θα ‘ρθουν πια για σένα. Αλλά θα ‘ρθουν για τα άλλα τα κορίτσια και τα αγόρια του τόπου σου, για τα κορίτσια και τα αγόρια του κόσμου. Κι αυτά θα σε θυμούνται και θα σ’ ευλογούν, επειδή με το αίμα σου άγιασες τα όνειρά τους.

Πληροφορίες από http://lefteria-news.blogspot.gr/2013/07/22-1943.html

Δευτέρα 22 Ιουλίου 2013

"ΚΑΜΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΣΦΑΛΗΣ ΣΕ ΤΑΞΙ" ΛΕΕΙ ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ Επιδημία βιασμών σε ταξί από μουσουλμάνους oδηγούς


Μια ραδιο παρουσιάστρια του BBC, η Sam Mason, ανύπαντρη μητέρα, απολύθηκε αφού κάλεσε μια εταιρεία ταξί και ζήτησε να της στείλουν έναν «μη-Ασιάτη» οδηγό να πάει την 14χρονη κόρη της στο σπίτι των παππούδων της. Κατά προτίμηση μια γυναίκα οδηγό.
 
Ο τηλεφωνητής αρνήθηκε, και είπε: «Χαρακτηρίζουμε αυτό ότι είναι ρατσιστικό». Η Mason απάντησε, «Δεν είναι το δικό σας 14χρονο κορίτσι».
 
Εκπρόσωπος του BBC δήλωσε, "τα σχόλια της Mason ήταν εντελώς απαράδεκτα ... δεν θα εργάζεται πλέον για το BBC."
 
Η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται στα πρόθυρα μιας επιδημίας βιασμών και παιδοφιλίας που δεν μοιάζει σε τίποτα άλλο που έχει βιώσει η χώρα.
Πολλά από τα σεξουαλικά εγκλήματα διαπράττονται από συμμορίες μουσουλμάνων που ευθύνονται για νάρκωση, βιασμό και βασανισμό εκατοντάδων και ενδεχομένως χιλιάδων Βρετανών κοριτσιών.
 
Όμως, ένα άλλο κύμα σεξουαλικών εγκλημάτων περιλαμβάνει επιθετικούς μουσουλμάνους οδηγούς ταξί που βιάζουν γυναίκες επιβάτες. Ο αριθμός των αναφερόμενων βιασμών σε ταξί έχουν πάρει την μορφή χιονοστιβάδας σε τέτοιο βαθμό που ένας Βρετανός δικαστής έχει εκδώσει μια προειδοποίηση ότι καμία γυναίκα δεν αναμένει πλέον να είναι ασφαλής, ενώ ταξιδεύει με ταξί.
 
 
Αξιόπιστες στατιστικές για βιασμούς σε ταξί σε εθνικό επίπεδο είναι δύσκολο να προκύψουν και η αναζήτηση στοιχείων από οργανώσεις συνήθως δεν έχει αποτέλεσμα.
 
Ωστόσο, μια πολύ διάσημη έκθεση που συντάχθηκε από την Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου εκτιμά ότι κατά μέσο όρο, υπάρχουν συνολικά 1.125 σεξουαλικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων βιασμών, στις οποίες κάθε χρόνο συμμετέχουν οδηγοί ταξί μόνο στο Λονδίνο. Αυτό οδηγεί σε περίπου 22 σεξουαλικές επιθέσεις σε βάρος γυναικών από οδηγούς ταξί κάθε εβδομάδα στην πρωτεύουσα της Αγγλίας και μόνο.
 
Επιπλέον, σύμφωνα με μια έκθεση με τίτλο, «Τερματισμό της Βίας κατά των Γυναικών και των Κοριτσιών στο Ηνωμένο Βασίλειο», που δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών τον Μάρτιο του 2013, περίπου μόνο μία στις δέκα γυναίκες που βιώνουν σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση το αναφέρει στην αστυνομία.
 
Ως εκ τούτου, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι ο πραγματικός αριθμός των βιασμών σε ταξί σε όλη τη Βρετανία στο σύνολό του είναι πολύ μεγαλύτερος από ό, τι πολλοί είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν.
 
Εκτός από μερικές περιπτώσεις που έγιναν γνωστές, οι βιασμοί σε ταξί σπάνια αναφέρονται από τις εφημερίδες της Βρετανίας, προφανώς επειδή τα «μη πολιτικά ορθά» εγκλήματα δεν θεωρούνται ότι ενδιαφέρουν.
 
Αλλά μια έρευνα από τις ιστορίες που βρίσκονται χωμένες μέσα σε τοπικές εφημερίδες δείχνει ότι οι βιασμοί σε ταξί συμβαίνουν σε όλα τα μέρη της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Σκωτίας σε καθημερινή σχεδόν βάση.
 
 
Σε μια πρόσφατη υπόθεση στο Λονδίνο, που αναφέρθηκε από τις βρετανικές εφημερίδες, ο Mohamed Hacene-Chaouch, 46 ετών, καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκιση για τον βιασμό μιας 24χρονης γυναίκας επιβάτιδας στο ταξί του που δεν είχε  άδεια.
 
Ο Hacene-Chaouch - ένας Αλγερινός παντρεμένος και πατέρας πέντε παιδιών- επιτέθηκε σε μια γυναίκα, που είχε χαθεί στο Σόχο, στο κεντρικό Λονδίνο.
Η γυναίκα, που γιόρταζε τα γενέθλια ενός φίλου και είχε μεθύσει, είπε στους ενόρκους ότι το τελευταίο πράγμα που θυμόταν ήταν να είναι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και να οδηγείται σε ένα μηχάνημα ΑΤΜ.
 
Είπε ότι συνήλθε μέσα στο αυτοκίνητο μπροστά από το στο σπίτι της στο ανατολικό Λονδίνο και είδε τον Hacene-Chaouch να την βιάζει. Αν και ο Hacene-Chaouch αρνήθηκε τους ισχυρισμούς της, το έγκλημα καταγράφτηκε από κάμερες CCTV.
 
Επίσης στο κοντινό Windsor, ο Anshul Sharma, 23 ετών, καταδικάστηκε για το βιασμό μιας 19χρονης γυναίκας που μπέρδεψε το αυτοκίνητό του για ένα νόμιμο ταξί. Έψαχνε για ταξί τις πρώτες πρωινές ώρες όταν προσεγγίστηκε από τον Sharma, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είχε νόμιμη άδεια ταξί. Αφού μπήκε στο αυτοκίνητο, την οδήγησε σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία, όπου τη βίασε.
 
Στην Μπλάκμπερν στις 9 Ιουλίου, ο Talib Hussain, 62 ετών, επιτέθηκε σεξουαλικά σε ένα 16χρονο κορίτσι, που ήταν επιβάτης στο ταξί του.
 
Στο Μπλάκπουλ στις 8 Ιουλίου, ο Τούρκος Top Fatih, 38 ετών, βίασε μια 18χρονη κοπέλα που ήταν επιβάτης του.
 
Στο Shrewsbury στις 6 Ιουλίου, ο Ahmet Baser, 34 ετών, καταδικάστηκε σε επτά και μισό χρόνια φυλακή για τον βιασμό ενός ανήλικου κοριτσιού στο ταξί του. Το θύμα και ο φίλος της μπήκαν στο ταξί του Baser έξω από το κέντρο της πόλης τη νύχτα. Αφού πέταξε έξω το φίλο της, ο Baser οδήγησε το θύμα του σε απομακρυσμένο μέρος, όπου τη βίασε.
 
Στο Nottingham στις 12 Ιουνίου, η αστυνομία είπε ότι έψαχνε για ένα «Ασιάτη» οδηγό ταξί ο οποίος επιτέθηκε σεξουαλικά σε μια 19χρονη επιβάτιδα του.
 
 
Στην Berkshire στις 21 Μαΐου, ο Arshad Arif, 28 ετών, εμφανίστηκε στο δικαστήριο του με την κατηγορία ότι οδήγησε μια 17χρονη επιβάτιδα σε ένα απομακρυσμένο πάρκο περίπου 25 μίλια από το σπίτι της και την βίασε δύο φορές.
 
 
Στο Oldham στις 16 Μαΐου, ο Tamur Tamur, 32 ετών και πατέρα έξι παιδιών, καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλακή καθώς προσπάθησε να βιάσει ένα 15χρονο κορίτσι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου του. Ο δικαστής Jeffrey Lewis δήλωσε: «Χρησιμοποιήσατε σημαντική δύναμη κατά ενός κοριτσιού και δεν έχετε δείξει την παραμικρή τύψη».
 
Στην Hemel Hempstead στις 7 Μαΐου, ο Mashain Pitchei, 45 ετών, καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση για τον βιασμό μιας 20χρονης γυναίκας επιβάτιδας. Ο Pitchei, προσποιήθηκε ότι είναι οδηγός ταξί, και είχε σταθμεύσει στο κέντρο της πόλης Marlowes.
 
Στην Heaton στις 11 Απριλίου, Mohammed Akram, 35 ετών, - έγγαμος και πατέρας τεσσάρων παιδιών - κρίθηκε ένοχος για σεξουαλική επίθεση σε γυναίκα στο ταξί του.
 
Στο Μάντσεστερ στις 18 Φεβρουαρίου, ο Elhadi Sakhri, 42 ετών, καταδικάστηκε σε επτά χρόνια και δέκα μήνες φυλάκιση για δύο κατηγορίες βιασμού ανδρών που ήταν επιβάτες στο ταξί του. Στον Sakhri είχε χορηγηθεί άσυλο στη Βρετανία, καθώς παραπονέθηκε ότι αντιμετώπιζε διώξεις στην Αλγερία επειδή ήταν bisexual.
 
Στο Λονδίνο στις 6 Φεβρουαρίου, η αστυνομία είπε ότι έψαχνε για έναν «Ασιάτη» που κατηγορείται για σεξουαλική επίθεση σε τρεις γυναίκες στην περιοχή του Canning.
 
Στο Leeds στις 9 Ιανουαρίου, ο Mohammed Shahin, 28 ετών, καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκιση για τον βιασμό 20χρονης επιβάτιδας που αποκοιμήθηκε στο ταξί του. Ο δικαστής διέταξε ο Σαχίν, αφού εκτίσει την ποινή του, να απελαθεί στη χώρα καταγωγής του, το Μπαγκλαντές.
 
Στο Accrington, ο Mohammed Ishaq, 38 ετών, κατηγορήθηκε για το βιασμό μιας 35χρονης γυναίκας επιβάτιδας. Επίσης σε Accrington, ο Mohammed Baig, 45 ετών, κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση σε μια 18χρονη επιβάτιδα. Αφού την άφησε στο σπίτι της, ο Baig είπε στο θύμα, «Θα σε παρακολουθώ. Θα έρθω να σε βρω."
 
Στο Billingham, Khalile Maqsood, 31 ετών, καταδικάστηκε σε οκτώ και μισό χρόνια φυλακή για την απαγωγή και τον βιασμό μιας 20χρονης γυναίκας επιβάτιδας με την απειλή μαχαιριού.
Ο ταξιτζής - του οποίου η γυναίκα ήταν έγκυος στο τέταρτο παιδί τους όταν διέπραξε το αδίκημα - ήταν ανέκφραστος στο δικαστήριο. Ο δικαστής Rodney Jameson δήλωσε ότι ο Maqsood είχε δείξει λίγη κατανόηση, και καθόλου τύψεις για αυτό που είχε κάνει.
 
Στο Εδιμβούργο, ο Ibrahim Selman έφυγε από τη Σκωτία μετά το βιασμό μιας γυναίκας και την επίθεση πολλών άλλων, ενώ εργαζόταν ως οδηγός ταξί. Ο Selman, ο οποίος βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο ως παράνομος μετανάστης, έφυγε για το Σουδάν έχοντας για ημέρες μια γυναίκα όμηρο, που βίασε κατ’ επανάληψη αφήνοντας τη νεκρή στο δρόμο.
 
Στο Hull, ο Masoud Rahimi, 37 ετών, καταδικάστηκε για σεξουαλική επίθεση εναντίον μιας 20χρονης επιβάτιδας. Ο ιρανικής καταγωγής Rahimi αρνήθηκε ότι ήταν αυτός μέχρι φάνηκε στο βίντεο CCTV, με την κοπέλα που προσπαθούσε να ξεφύγει από το αυτοκίνητό του.
 
Στο Clapham, νότια του Λονδίνου, ο Atiq Rehman, 20 ετών, ξεγέλασε μια 22χρονη γυναίκα να πιστέψει ότι ήταν νόμιμος οδηγός ταξί. Ο Rehman, που ήταν παράνομος μετανάστης από το Πακιστάν, βίαζε τη γυναίκα για 45 λεπτά.
 
 Επίσης, στο Λονδίνο, ο Assadullah Razaq, 31 ετών, καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλακή για τον βιασμό μιας 28χρονης επιβάτιδας. Ο Razaq είναι Αφγανός πρόσφυγας, παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Ο δικηγόρος του είπε ότι ο Razaq ήρθε στη Βρετανία, αφού βασανίστηκε από τους Ταλιμπάν, και ότι κάτι είχε επηρεάσει την ψυχική του κατάσταση.
 
Στο King's Cross στο κεντρικό Λονδίνο, η αστυνομία έψαχνε για έναν Τούρκο οδηγό ταξί ο οποίος βίασε μια 18χρονη επιβάτιδα αφού την οδήγησε σε μια απομακρυσμένη τοποθεσία.
 
 
Στο Μάντσεστερ, ο Shahjahan Islam καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλακή για σεξουαλική επίθεση εναντίον μιας 27χρονης επιβάτιδας.
 
Στο Newport της νότιας Ουαλίας, ο Asif Iqbal, καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση για βιασμό δύο γυναικών επιβάτιδών. Η σύζυγος του Iqbal επίσης φυλακίστηκε σε έξι μήνες καθώς προσπάθησε να διαστρεβλώσει την απονομή της δικαιοσύνης, προσφέροντας χρήματα σε ένα από τα θύματα για να αποσύρει την καταγγελία της. Η αστυνομία φοβάται ότι πολλές περισσότερες γυναίκες μπορεί να έχουν υποστεί επίθεση από τον Iqbal, που έβαζε στόχο γυναίκες έξω από παμπ και νυχτερινά κέντρα.
 
Στο Πόρτσμουθ, ο Muhammed Hasan, 35 ετών, κατηγορήθηκε ότι κλείδωσε μια 19χρονη γυναίκα με μαθησιακές δυσκολίες στο αμάξι του και της επιτέθηκε σεξουαλικά.
 
Στο Σέφιλντ, ο Zahoor Mahmood, 40 ετών, φυλακίστηκε σε οκτώ χρόνια για σεξουαλική επίθεση εναντίον δύο γυναικών επιβάτιδων. Αντί να πάει το πρώτο θύμα του στο σπίτι της, την κλείδωσε στο ταξί για περισσότερο από δύο ώρες, πήγε στο πίσω μέρος μαζί της και προσπάθησε να την κάνει να σνιφάρει κοκαΐνη για να κάνει "διάθεση". Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο Mahmood - παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών - εντόπισε ένα 17χρονο κορίτσι να πηγαίνει σπίτι με τα πόδια μια νύχτα. Της πρότεινε να την γυρίσει σπίτι δωρεάν, όταν του είπε ότι δεν είχε χρήματα, αλλά στη συνέχεια την κλείδωσε στο ταξί για μία ώρα, προσπάθησε να την κάνει να σνιφάρει κοκαΐνη και στη συνέχεια την κακοποίησε.(redskywarning.blogspot.gr)
 
 
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Φωτό ντοκουμέντο του νεκρού Μάριον Κόλα κοντά στην Βροσύνα





Είναι η σορός του Μάριαν Κόλα στο σημείο της συμπλοκής, κοντά στη Βροσύνα.
Λίγα λεπτά νωρίτερα μαζί με τον συνεργό του είχε πέσει στην ενέδρα της αστυνομίας. Ακολούθησε πραγματική μάχη...
Ο Κόλα που δραπέτευσε από τα Τρίκαλα, διέσχισε τη μισή Ελλάδα έχοντας επί τρεις και πλέον μήνες πίσω του ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έπεφτε νεκρός στην Ήπειρο!
Ένα καλάσνικοφ, το πιστόλι του αδικοχαμένου αστυνομικού Γιώργου Ανδριτσόπουλου, μία αυτοσχέδια χειροβομβίδα κι ένα πλήθος από σφαίρες....
Κι ακόμη ένα κινητό τηλέφωνο απενεργοποιημένο και με δύο κάρτες τις οποίες είχε στην τσέπη του.
Αυτά είναι ορισμένα από τα αντικείμενα που βρέθηκαν πάνω στο νεκρό Μάριαν Κόλα.
Αυτά, όπως και τον σάκο με τα ρούχα και το φαγητό εξετάζει με ιδιαίτερη προσοχή η ελληνική αστυνομία.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες σε ορισμένα αντικείμενα βρέθηκαν δαχτυλικά αποτυπώματα τα οποία έχουν σταλεί στα ειδικά εργαστήρια για ανάλυση.
epiruspost.gr

Προσκύνημα Β.Πούτιν στους τάφους των Παλαιολόγων στον Μυστρά

ΠΙΘΑΝΗ Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ


Επίτιμος δημότης Σπάρτης θα γίνει ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν με απόφαση του δήμου της Σπάρτης, που ήδη έχει ξεκινήσει τις επαφές με τις ρωσικές αρχές.
Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο Ρώσος πρόεδρος να επισκεφτεί την Ελλάδα για την τελετή αυτή και να προσκηνύσει στον Μυστρά τους τάφους των τελευταίων Βυζαντινών αρχόντων και αυτοκρατόρων, των Παλαιολόγων...
Είναι εμφανής η προσπάθεια της Μόσχας να εμφανιστεί ως συνέχεια ως η ηγέτιδα δύναμη της Ορθοδοξίας και διάδοχος της βυζαντινής αυτοκρατορίας στην σύγχρονη εποχή.
Η ηγεσία του δήμου Σπάρτης βρίσκεται σε επαφές με το υπουργείο Εξωτερικών και το Ίδρυμα Ρωσοελληνικής Φιλίας «Ιωάννης Ανδριώτης», ενώ γι’ αυτό το λόγο, το προσεχές Σάββατο 20 Ιουλίου, θα επισκεφθεί τη Σπάρτη ο Ρώσος Πληρεξούσιος Υπουργός και Πρέσβης, Γεβγκένι Γιουρκόφ, συνοδευόμενος από τον πρόεδρο του ιδρύματος Ρωσοελληνικής Φιλίας Κάρολο Ανδριώτη και τον εκπρόσωπο Τύπου του ιδρύματος Θανάση Μυλωνόπουλο.
Ο ξένος διπλωμάτης θα συναντήσει το δήμαρχο της πόλης Σταύρο Αργειτάκο και αντιπροσωπεία του δημοτικού συμβουλίου, προκειμένου να διαπιστώσουν εάν και πώς μπορεί ο Ρώσος πρόεδρος να ανακηρυχτεί επίτιμος δημότης της πόλης.
Η επίσκεψη θα είναι ιδιωτική και δεν σκοπεύει να συναντηθεί με αξιωματούχους της ελληνικής κυβέρνησης. Ελπίζεται ότι από το υπουργείο εξωτερικών θα ... εκγρίνουν την επίσκεψή του και δεν θα αρνηθούν να παράσχουν εγγυήσεις ασφαλείας όπως έγινε το 2012!
Έτσι ή αλλιώς η Μόσχα βλέποντας ότι η ελληνική πολιτική ελίτ είναι προσδεδεμένη στην τρόικα και στα δυτικά συμφέροντα κατά τρόπο ασφυκτικό, θα κάνει "άνοιγμα" στον απλό λαό γνωρίζοντας ότι η ελληνική κοινωνία κυριαρχείται από φιλορωσικά αισθήματα σε μεγάλο ποσοστό...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΕΝΑΣ "ΑΛΛΟΣ" Δ.ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ: Σκληρές δηλώσεις του ΥΕΘΑ προς Τουρκία για Κύπρο και Βερολίνο για αποζημιώσεις



Ένας "άλλος" Δημήτρης Αβραμόπουλος σε σχέση με την προ έτους θητεία του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αλλά και πρόσφατα στο υπουργείο Εξωτερικών εμφανίστηκε σήμερα μετά την συνάντησή του με τον υπουργό Άμυνας της Κύπρου Φ.Φωτίου: Με σκληρές θέσεις όχι μόνο κατά της Τουρκίας, αλλά και κατά της Γερμανίας για το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων κια των δηλώσεων Μέρκελ και Σόιμπλε.
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου  για τις δηλώσεις της Γερμανίδας καγκελαρίου Α,Μέρκελ και του Γερμανού υπουργού Β.Σόιμπλε ότι "Έχει κλείσει το θέμα των γερανικών αποζημιώσεων και δεν χρωστά τίποτα η Γερμανία στην Ελλάδα", ο Α.Αβραμόπουλος τόνισε: "Το κράτος έχει συνέχεια σε ότι αφορά τις γερμανικές ευθύνες από τις καταστροφές που υπέστη η Ελλάδα κατά τον Β'Π.Π.. Και την απόφαση θα την βγάλει η διεθνής δικαιοσύνη που είναι πάνω από κράτη και εκεί θα κριθεί τελεσίδικα η υπόθεση, οπότε ότι και να λένε κάποιοι σήμερα δεν έχει σημασία αφού θα έλθει η ώρα που θα κριθεί τελεσίδικα η υπόθεση. Και από τη νέα μου θέση ως υπουργού Εθνικής Άμυνας θα παρακολουθώ πολύ στενά το θέμα των αοζημιώσεων που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα".
Εν συνεχεία μπροστά στον υπουργό Άμυνας της Κύπρου αναφερόμενος στις τουρκικές προκλήσεις κατά της Κύπρου, τόνισε: "Δεν φοβόμαστε, ούτε από τις ενργειες, ούτε από την ρητορεία της Τουρκίας. Η Ελλάδα παραμένει εγγυήτρια δύναμη με ότι αυτό συνεπάγεται. Θα στηρίξουμε την Κύπρο στην πλήρη εκμετάλλευση των δικαιωμάτων που απορρέουν από την εδαφική κυριαρχία της. Κανένας εκβιασμός δεν θα σταματήσει την Κύπρο".
Για όσους παρακολουθούν την πολιτική πορεία και τις κατά καιρούς δηλώσεις του Δ.Αβραμόπουλου σίγουρα ξενίζει η "πατριωτική στροφή" στον λόγο του, αφού ανέκαθεν προτιμούσε τις διπλωματικές, ανώδυνες δηλώσεις επί παντός επιστητού.
Στην περίπτωση των γερμανικών αποζημιώσεων είναι σαφές ότι επιλέγει να αποτελέσει έναν "αντιγερμανικό" πόλο και μέσα στη ΝΔ, αλλά και στην κυβέρνηση γενικότερα, έναντι του "βερολινέζου" Ε.Βενιζέλου και του Α.Σαμαρά που, χωρίς να το καταλάβει, πιθανόν, έχει προσδεθεί στο άρμα της Α.Μέρκελ.
Σε ότι αφορά την Τουρκία, σίγουρα έχει ανεβάσει "στροφές". Και οι συνεργάτες του λένε ότι πολύ σύντομα θα υπάρξουν και άλλες κινήσεις που θα επιβεβαιώνουν αυτή την στροφή του νο 2 της ΝΔ...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κυριακή 21 Ιουλίου 2013

Η Ελλάδα δεν είναι μία χρεοκοπημένη θυγατρική εταιρεία.Είναι ένα έθνος με ψυχή,ένα έθνος υπερηφάνεια,με ιστορία...

Μεγάλη αντιφασιστική πορεία στην Καλαμάτα (photos+video)


Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
(1 ψήφος)
Μεγάλη αντιφασιστική πορεία στην Καλαμάτα (photos+video)
Πολυπληθής και δυναμική ήταν η αντιφασιστική πορεία που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στην Καλαμάτα.
Συμμετείχαν περίπου 2.500 άτομα, που είχαν συγκεντρωθεί και από άλλες πόλεις της νοτίου Ελλάδας  ενώ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρέθηκαν στην περιοχή.
Η πορεία ξεκίνησε στις 20:00  από την Κεντρική Πλατεία  της Καλαμάτας , φώναξε όχι μόνο αντιφασιστικά και αντικυβερνητικά συνθήματα και αφού πέρασε από τις οδούς Βασ. Κωνσταντίνου, Φαρών, Κρήτης, Ηρώων και Ναυαρίνου κατέληξε χωρίς εντάσεις στο πάρκο του λιμενικού.
Την πανελλαδική αντιφασιστική διαδήλωση διοργάνωσαν η Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Μεσσηνίας, ο Παμμεσσηνιακός Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΕΛΓΟ "Δήμητρα", η ΠΕΕΚΠΕ Πελοποννήσου, το Θεατρικό Σχήμα "ΣΥΝ-1", η θεατρική ομάδα "Ωκύτοπον", το Rethink Project, η Ανοιχτή Συνέλευση Καλαμάτας, η Αντιφασιστική Κίνηση Καλαμάτας και το "Δίκτυο Ενεργών Πολιτών".
Ακολουθούν φωτογραφίες και βίντεο

Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013 14:33http://kalamata24.gr/all-news/item/3423-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B1-photos%20video.html